نقد به وقت شام

عوامل فیلم:

نویسنده و کارگردان: ابراهیم حاتمی کیا

بازیگران : بابک حمیدیان، هادی حجازی فر، پیر داغر، خالد السید، رامی عطا الله و محمد شعبان

محصول موسسه فرهنگی رسانه ای اوج

خلاصه داستان:

یونس -با بازی هادی حجازی فر- به همراه علی- با بازي بابك حميديان- فرزندش مامور می شوند تعدادی از مردم باقیمانده شهر تدمر را با هواپیمای مسافربری به دمشق برسانند. در این پرواز علاوه بر مردم تعدادی از اسرای داعشی هم حضور دارند. با شورش اسرا کنترل هواپیما به دست داعشی ها می افتد.

نقد فیلم

ابراهیم حاتمی کیا پس از فراز و فرودهای گرایشات فکری و حرکت سینوسی  بین سینمای دفاع مقدس و اجتماعی از جشنواره سی و دوم به مسیر اصلی فیلمسازیش بازگشته و پس از ساخت “چ” و “بادیگارد” به سراغ به “وقت شام “آمده است. یکی از ویژگی های اصلی حاتمی کیا واکنش به اتفاقات روز جامعه است و خوشبختانه بر خلاف بسیاری از فیلمسازان سیاست زده، این کار را از طریق ساخت فیلم که زبان اصلی کارگردان است انجام می دهد. او در “چ ” با وجود بستر جنگی تاریخی حرفی تازه برای گفتن دارد و به مهمترین مسئله کشور در آن روزها که مذاکرات میان ایران و کشورهای پنج به علاوه یک است واکنش نشان می دهد. در ادامه همین مسیر در “بادیگارد”، به تغیير ارزش های انقلاب می پردازد و با تمرکز بر مفهوم محافظ در برابر بادیگارد به نگاه مسئولین در میزان اهمیت به غرب می پردازد. بعد از صحبت های حاتمی کیا در  جشنواره سی و چهارم خطاب به همکارانش با مضمون هشدار نسبت به خطر داعش و عبور از ایکس  ری برای ورود به سالن ، ساخت فیلمی درباره داعش از وی دور از ذهن نبود. به نظر می رسد پیچیدن رایحه مقاومت و دفاع در کشور بار دیگر احساسات او را برانگیخته و انگیزه کافی برای ساخت چنین اثری را برای او به ارمغان آورده است.

“به وقت شام “در زمینه های فنی قدمی به جلو برای سینمای ایران و حاتمی کیاست. از بین موارد فنی صدا بیش از سایر بخش ها به کمک فیلم آمده و کار را برای تدوین و موسیقی تسهیل نموده است. دوربین در بیشتر صحنه ها رخ نمایی نمی کند و خود را در اختیار فیلم می گذارد .تنها مي توان شاید استفاده های مکرر از هلی شات را به عنوان نقص کار در نظر گرفت.  به عنوان نمونه در صحنه اعدام اسیران مقابل دوربین ابوطلحه چند بار رفت و برگشت های متوالی از نماهای دور و نزدیک دیده می شود که چیزی برای ارائه ندارد.  این گونه نقص می توانست در تدوین از میان برود که متاسفانه این گونه نشده است.

موسیقی کارن همايون فر گرچه مانند همکاری قبلی با حاتمی کیا ترنم نمی شود و شان روایتگری ندارد، اما کارکرد حرفه ای تری برای خود برگزیده است و با باقی ماندن در سطح تم و تبدیل نشدن به یک ملودی ،تمام تلاش خود را برای انتقال حس صحنه انجام داده  و باید گفت از این آزمون سربلند بیرون آمده است.

استفاده از چند زبان در یک اثر و دیالوگ گویی بازیگران به این روش کار راحتی نیست. در این اثر تمامی بازیگران اصلی به دو زبان عربی و انگلیسی صحبت می کنند. البته برای بابک حمیدیان و هادی حجازی فر  در برخی پلان ها دیالوگ هایی به زبان فارسی هم وجود دارد. اگر چه بازیگران فیلم  مانند سایر آثار حاتمی کیا  به سرمنزل مقصود نرسیده اند و نقشي ماندگار ثبت نكرده اند اما گلیم خود را از آب بیرون کشیده و توانسته اند بیننده را با خود همراه کنند. در این بین بازی پیر داغر بیش از سایرین  به دل می نشیند و حجازی فر کم فروغ تر از همیشه ظاهر می شود. شاید بتوان بازی در نقشی که سال ها از سن واقعی او بزرگتر است و عدم تسلط او به لهجه شامی را دو دلیل اصلی برای این نقص بر شمرد.

اگر وظیفه اصلی یک کارگردان در فیلم را خلق جهان داستان بدانیم و این مسئله را شاخصی برای موققيت یک فیلمساز تلقی نماییم باید بپذیریم برگ برنده” به وقت شام” کارگردانی آن است. حاتمی کیا توانسته بیننده ایرانی را تا تدمر سوریه ببرد و او را نگران مردم اسیر در چنگال حیوانات انسان نمايي به نام داعش کند . بیننده مظلومیت سوریه را این بار نه از دریچه گنگ رسانه ها می نگرد و غصه او را غصه خود و قصه او را قصه خود  می پندارد و خود را با دختر مسیحی کاپیتان یا بلال و یونس و علی همراه می کند. این همراهی را که گاهی لنگان است و اغلب چابک می توان  شاخصی دانست که کارگردانی نه چندان سهل چنین پروژه ای را موفق جلوه مي دهد.

با وجود تمام ویژگی های مثبت مذکور “به وقت شام “به سختی می تواند پیام خود را از جرگه هم قطارانش پیش تر ببرد و در کارکردی استراتژیک چرایی حضور نیروهای ایرانی در سرزمین شام را به درستی ارائه نماید. فیلم در نمایش این بخش از فعالیت خود با لکنت مواجه است که باید ریشه آن را در فیلمنامه جستجو کرد.

نمایش اختلافات پدر و پسری میان یونس و علی که بیشتر از تفاوت در تسلط آن ها به زبان خارجی- پدر عربی و پسر انگلیسی- آغاز و با کشیدن دست علی در سکانس آخر هواپیما به پایان می رسد، مسئله حضور علی در جنگ عليه داعش را به اثبات خویش محدود می کند . از طرفی هم خبری از روحیه سلحشوری و مقاومت یونس به عنوان نسل اول انقلاب مشاهده نمی شود و فيلم مهمترین و شاید تنها کارکرد حضور او را مذاکره با شیخ سعدی می انگارد. گویی پدر غیر از مذاکره هیچ کارکرد دیگری ندارد و پس از شوق رسیدنش به فرودگاه انفعال بر او سیطره می یابد. به نظر می رسد فیلم در پاسخ به اصلی ترین پاسخ خود باز می ماند و این مسئله را حل شده تلقی می نماید و بیشتر به اتفاقات می پردازد تا شخصیت ها. علاوه بر این دیالوگ ها از قدرت کافی برخوردار نیستند. تنها قرائت آیاتی از کلام الله مجید است که گاهی گفت و شنیدی مایه دار در پلان ها خلق می کند که آن هم با تکرار، رمق خود را از دست می دهد.

“به وقت شام” به درستی مهمترین عامل در آتش افروزی های منطقه را دخالت  بیگانگان بر می شمرد و آن را ثمره صحنه آرایی های غربی عربی می داند.  فیلم در سکانسی نمادین اسیران را در معبد پالمیرا  به عنوان قربانیانی برای خدایان جنگ و خشونت معرفی می کند که در سرنوشتی تراژیک می بایست سر از بدنشان جدا شود.” به وقت شام “علی را گلادیاتوری انگار می کند میان حیوانات که همه چیز برای شهید شدنش مهیاست. چیزی شبیه به صحنه های مبارزه گلادیاتورها با درنده خویانی که چیزی جز درندگی نیاموخته اند و قرار است فقط ابزاری باشند برای تلذذ اربابان جنگ.

امروزه سینما مهمترین رسانه ای است که می توان از طریق آن مفاهیم بنیادین و ارزش های یک جامعه را خلق یا تغییر داد. هفت سال از شکل گیری پدیده داعش می گذرد و کشور ما به عنوان یکی از اصلی ترین عوامل ریشه کن شدن آن در  میدان جنگ ،در عرصه فرهنگی نتوانسته دستاوردی برای ارائه داشته باشد. جالب تر آن که تا قبل از ” به وقت شام” اساسا تلاشی برای ثبت رشادت ها و جانفشانی های جوانان غیور جهان وطنیمان صورت نگرفته است. امید است این فیلم بتواند به عنوان اثری پیشرو در آغاز نهضتی جدید در عرصه سینما عمل کند تا بینندگان شاهد آثار بیشتری با این مضمون بر پرده نقره ای باشند . چیزی شبیه خدمتی که سال هاست هالیوود برای امریکایی ها انجام می دهد و از کوچکترین دستاویزی برای اثبات حق نداشته خود بهره می برد.

به این مطلب امتیاز دهید

47 دیدگاه در “نقد به وقت شام

  1. دیدم و متاثر شدم
    فیلم توانسته بود مفاهیم مدنظر خود را به خوبی بیان و القا کند
    به همه دست اندرکاران خصوصا جناب حاتمی کیا خسته نباشید و خداقوت میگم
    و سال نو ان شا الله برای همه پربرکت مادی و معنوی باشه

  2. فیلم فوق العاده ای است خداوند به امثال حاتمی کیا در انجام رسالت زینبی توفیق دهد خداوند به ایشان اجر جزیل دهد
    لبته دیالوگ و داستان این قابلیت را داشت که ارمانی تر جلوه نماید

  3. واسم جالب بود فیلم نمیخواد مثل دهه ۷۰ که بعثی ها رو خنگ ، کودن ، زشت و ترسو و همیشه بازنده و ایرانی ها رو باهوش ، زیرک ، خوش رو ، شجاع و همیشه برنده نشون میدادن نشون بده؛ با نشون دادن اعتقاد داعشی ها (مثل سکانس حمله انتحاری و نماز خوندن تو هواپیما به جماعت ویا پایبندی به قسم قرآن ) مخاطب میفهمه این جماعت بر خلاف تحلیل کشککی بعضیا از شکم سیری و واسه هرزگی به میدون نیومدن ، بله شاید سرانشون لذت طلب و دنیا دوست باشن ولی بدنه خشکه مقدسشون که آماده انتحارن ، مثل ابن ملجم مشکل اعتقادی دارن ، هر چند آخر فیلم سستی اعتقادشون رو درمواقع حساس نشون میده که همچینم همشون آماده نیستن (مثل ام سلما و یارو بلژیکیه) در عوض خلبانای ایرانی که ادعایی هم ندارن موقع ذبح آماده تر نشون میدن و متوسل ائمه میشن ، کلاً فیلم واقعی میزد؛
    دمت گرم داش ابرام

  4. من این فیلم زیبا رو دو بار دیدم و به این نتیجه رسیدم که امیر قادری نه تنها داعش رو ندیده بلکه اصلا انگار تو این دنیا وجود ندارد‌ و این که استاد حاتمی کیا داعشی ها رو جوری به تصویر کشیده که تنفر و نفرت موج میزنه و برخلاف بقیه فیلم های جنگی نه تنها دشمن ها رو ضعیف نشون میدن بلکه بسیار زیرک و با حساب و کتاب نشون میده و این که بابک حمیدیان (علی) که اوایل فیلم راضی به کمک در سوریه نیست ولی در انتها متوجه دلیل حضور ایران و دلسوزی می شود.
    واقعا این فیلم ، سینمای ایران رو یک گام جلو برد
    خسته نباشید ویژه به آقای حاتمی کیا و موسسه اوج

  5. واقعا سطح سینمای اکشن ایران رو بالاتر برد آقای حاتمی کیا هر چند با نویسنده در زمینه استفاده غیرضروری از هلی شات همنظرم…

  6. اقا میثم و اقا بهزاد
    حق شما همون نهنگ عنبر دو هست…
    بگذریم در حدی نیستید که بتونید سطح فکر حاتمی رو که نقد که هیچ حتی درک کنید.

  7. عالی بود واقعا.واقعا بهترین کارگردان ايرانيه آقای حاتمی کیا.من واقعا آخرش اشکم در اومد.پیشنهاد میکنم حتمااااا برين ببينين.درود بر آقای حاتمی کیا.

  8. فیلم رو دیدم و به نظرم عالی و احساسی کننده بود و اما اینهایی که میگن فیلم مصخرف و کمدی ای بود رو باید بهشون گفت که اخر عزیز من چرا دق و دلی عقاید و عقده های سیاسیتو سر فیلم خالی میکنی؟ در بدترین حالت و پست ترین نگاه نقادانه باید بگم که حداقل اکشن فیلم قدمی بزرگ برای سینمای ایران بود . خسته نباشید به عوامل به وقت شام

  9. احسنت به ابراهیم حاتمی کیا
    که تو این بازار ساخت فیلم های غرب زده و هجو و بی محتوا که متاسفانه مردم حاضرند برای دیدنشون صف بکشن/ فیلمهایی که ۲۰ میلیارد میفروشن و همه براشون هورا میکشن
    برای آرمانش برای حقیقت برای انسانیت برای مبارزه با استکبار سینه سپر کرده و هنرش رو خرج اعتقادش کرده
    خداوند عزتش رو روزافزون کنه و به عمرش برکت بده
    فیلم به وقت شام عالی بود
    خدا قوت دلاور

  10. سلام به همه
    به نظر من فیلم به وقت شام با فیلم های بی محتوا و ضد ارزش و منحرف کننده ای که بعضی از کارگردان های محترم کشورمون میلیون ها و حتی میلیارد ها براش هزینه میکنند، واقعا قابل مقایسه کردن نبود.
    حداقل از نظر موضوع
    از قضاوت های غیرمنصفانه ی بعضی واقعا متعجبم!
    به قول یکی از دوستان شاید لیاقت شون همون نهنگ انبره !
    اما بالاخره عیب های فنی و تخصصی هم درحد خودش داشت
    باید عادلانه قضاوت کرد
    به هرحال واقعا از آقای حاتمی کیا و تیم شون ممنونم که برای به تصویر کشیدن وضعیت غم بار سوریه، چهره وحشیانه داعش و رشادت و ازجان گذشتگی رزمندگان ایرانی، این همه زحمت کشیدند

  11. متاسفانه فیلم های سخیف در این چند سال ساخته شده و مردم هم پول دادند و خریدند .
    این فیلم آبروی سینمایی ایران را خرید
    خدا حفظ کند حاتمی کیا
    خوب نشان داد چرا ما تو سوریه هستیم
    و خوب داعش و غرب را نشان داد .
    من اوایل فیلم فقط گریه می کردم
    در یک کلام وقتی سردار عزیز سلیمانی می گویند فیلم بخشی از واقعیت سوریه را نشان داد دیگر جای بحث و ایراد ندارد .
    درود بر مدافعان حرم
    و ننگ بر کسانی که بخاطر جایزه و کف زدن دشمن آن ایران فیلم می سازند

  12. عالی بود عالی به نظرم اگه کسی واقعا درست فیلم رو میدید روح والا و باعظمت شهدای مدافع حرم رو درک میکرد.
    آقای حاتمی کیا اجرتون با حضرت زینب سلام الله علیها

  13. امروز دیدم فیلم رو
    عالی بود و کل سینما سکوت عجیبی داشت و آخر فیلم همه تشویق جانانه ای کردن
    صحنه هایی که اشک آدم رو درمیاره و هیجان بالا آدم رو میخکوب میکنه
    ولی انتقاد من از فیلم اینه که روی بخش داعش خیلی جا داشت هنوز برای ارائه.خیلی میتونست بهتر باشه.مثلا شب اسارت میتونست صحنه سلحشوری رزمندگان علیه داعش به تصویر کشیده بشه یا رفتار با اسرا خیلی هم بد نیست

  14. بسیار فیلم پرمحتوا وجالبی بود آقای حاتمی کیا خداحفظتون کنه که پاسدار ارزشهای اسلامی وانسانی هستین اینقدر فیلم زیبابود که زبان از بین آن قاصر است عالی بود عالییییییی

  15. آقای میثم و بهزاد که میگن فیلم طنز بود جواب امثال شما و آقای رشید پور رو که این فیلم رو کمدی تلقی میکنید رو خود آقای حاتمی کیا هنگام دریافت سیمرغ بخوبی دادن.
    معتقدم فیلنامه در قسمت آخرش میتونست قوی تر باشه ولی با این حال خیلی عالی بود لذت بردم. خداقوت آقای حاتمی کیا. خیلی دوستت داریم. باز هم منتظر کارهای بی نظیرتون هستیم.

  16. امروز فیلمو دیدم…هیجان…ترس…اکشن..قصه خوب…بازی روان …و حبس نفس درسینه تماشاگر درربسیاری از لحظات فیلم…
    هرچند هیچ کار عالی هم بی نقص نیست اما نقاط مثبت کار اونهارو پوشش میداد.
    خداقوت سردار فرهنگ و هنر …
    خداقوت سالار
    خداقوت ابراهیم خط شکن

  17. اول اینکه واقعا برای تمام اونایی که گفتن فیلم طنز متاسفم. آیا واقعا وحشی گریه یه عده روانی در قالب دین اسلام طنزه? این فیلم واقعا طنز بود؟ آره واقعا شاید طنز بود، شاید من و امثال من اشکیو که تو چشای مخاطبای این فیلم دیدیم، اشک حاصل زیاد خندیدن بود و اون حالت خاص و بغض گونه ی مخاطبان به وقت شام، غم و اندوه و تاثر نبود، بلکه از بس خندیده بودن اینجوری شده بودن! اما آیا این وقیحانه نیست که به دلاوری و رشادت و از خود گذشتگی کسانی که برای امنیت ما رفتن بخندیم و چیزی که نشانگر گوشه ای از دلاوری هاشون رو طنز بدونیم؟و دوم اینکه به نظرم شخصیت علی یه جورایی تکامل باور انسان هارو نشون میداد. علی تو خیلی از کاراش ترس و تردید داشت، اما این آدم که شاید حضورش بخاطر پدرش بود و اینکه پدرش تحسینش کنه، به اونجا میرسه که تو آخر فیلم میبینیم و اونجور دلاوری میکنه. این فیلم فضای خوبی داشت، چون که واقعیت گونه بود و مثل اکثریت فیلم دفاع مقدس دشمن رو خنگ و نفهم و بی عرضه و ایرانی رو عاقل و همه چی بلد و همه کاره و کلا فول آبشن نشون نداد و قهرمانای فیلم رو با باخت اجباری مقابل داعشیا قهرمان کرد و با تسلیم اجباری و اسیر شدن به دست داعشیا اما نباختن روحیه و فکر و اعتقاد دست به کار شدنشون تغییر دادن شرایط و نباختن خودشون اونارو قهرمان کرد. هرچه درباره ی این فیلم بگم، بازم کمه. درود ابراهیم خاتمی کیا قهرمان.

  18. آقای حاتمی کیا یه فیلم هم درباره مصیبت های مملکت خودشون بسازن….درباره بی لیاقتی مسیولین و ریاکار ی و. ….. دزدی و خیانت و. ….بیکاری و ….اونوقت به فکر مردم سوریه و فلسطین و مظلومین عالم بسازند…

    1. من بعد از تماشای فیلم نظرشما رو رد میکنم و‌ متاسفم برای اونایی که این اثر زیبا رو اینطور ناجوانمردانه میکوبن و میگن کمدیه . ای کاش همه نظرات منصفانه بود مثل نقد بالا راستی دوست عزیز یه نگا به کارای اصغر فرهادی بنداز تا به عشقت برسی آخه شما ها عاشق دیدن فلاکت و بدبختی کشور ایران هستین که فرهادی اینکارو برا شما انجام داده و ایضا تهمینه میلانی و خیلیای دیگه از بس کارای سیاه از امثال فرهادی و میلانی دیدیم افسرده شدیم اگه ابراهیم خان این فیلمارو نسازه دیگه روحیهٔ ایثار و فداکاری توی نسل جوان از بین خواهد رفت خدا قوت به همه تلاشگران عرصه دفاع مقدس و بخصوص ابراهیم سینمای ایران حاتمی کیای شریف

    2. هر دو بجای خود درست ، ولی ایشون فیلم ساختن در مورد بی لیاقتی مسیولین (مثل بادیگارد) و هردو منظر رو رعایت کردن ، ضمنا با ساخت این فیلم ایشون به فکر مردم سوریه و فلسطین و مظلومین عالم بودن فکر ملت ایران (که هدف اصلی و اعلام شده ی داعش و غرب از پروژهای تروریستی هست)هم بودن… لذا اشکال شما وارد نیست …

  19. برای آقای حاتمی کیا متاسفم که فیلم شاد بلد نیستند بسازند و اینکه تمام فیلم دو قسمت باشه در هواپیما که یبار یه گروه هواپیما رو بگیره بار دیگر دیگری واقعا خیلی غیر حرفه ای و بی محتواست همین.
    شاید زحمت زیاد و پول زیاد صرف شده باشه ولی الان که داعشی در کار نیست ساخت و هزینه برایش معنا نداره، ضمنا مردم با تمام این گرفتاری ها آنقدر غم و غصه دارند که دیگه شما سر بریدن رو به تصویر نکشید.

  20. فیلم را دیدم و لذت بردم
    بعضی افراد که اینجا نقد کردن از اون دسته آدمهای هستن که خودشون به خواب زدن اینا همونایی هستن که الان میگن کمدی…
    ولی با یه داعشی که روبرو بشن برای دیگران میشن کمدی ???
    دمت گرم ابراهیم حاتمی کیا

  21. فیلم به وقت شام اثری ارزشمند و فاخر که در سینما ماندگار خواهد شد. نمایش بی نقص تفکر داعشی بازی درخشان بابک حمیدیان و پیر داغرو کارگردانی هالیوودی حاتمی کیا قابل تقدیر است . ضعف فیلم بازی حجاری فر و شاید کمی متن باشد

  22. با سلام و حسته نباشید
    اول دست مریزاد میگم و خوشحالم که صنعت فیلم‌ کشورمون پیشرفت کرد صحنه های ویژه خوب بکد
    فقط انتقادهام به داستان در پایان فیلم‌بود که اصلا منطقی نبود و شهادتش بی ارزش جلوه داد. مپیجوری انگار اخرشو میخواست زود تموم کنه، ایا نمیتونست بپر با بقیه پایین‌ و بعد ریموت بمب رو بزنه یا شایدم فرض‌کرده بیننده میدونه
    دوم موسیقی فیلم چندان قوی و تکان‌دهنده نبود میتومست خیلی موثر تر باشه
    در کل زیبا بودو دست مریزاد

  23. من خودم این فیلمو سه بار دیدم‌….. به نظرم یکی بهترین و شگفت انگیزترین فیلمای ساخته شده در ایرانه….. من به عنوان یه نوجوان ایرانی واقعا به مدافعان حرم کشورم افتخار میکنم…. به شخصه تا وقتی که این فیلمو ندیده بودم نمیدونستم که داعش تا چه حد میتونسته خطرناک باشه…. استرسی که این فیلم به آدم وارد میکنه توی هیچ فیلم ایرانی نمیشه دید….
    متاسفم برای اون افردای که هنوز داعش رو افسانه میدونن و اعتقادی به اینجور فیلما ندارن…. تازه توی این فیلم بازار برده فروش ها نشون داده نشد….. یعنی به نظرتون این فیلم میتونه غیرواقعی باشه….اونایی که بااین فیلم مخالفن کلا با اصل دفاع از حرم مشکل دارن…. متاسفم که اینقدر کوته فکر هستند…. درسته که مدافعان حرم توی سوریه جنگیدن و پای کشور ما وسط نبود، ولی اگه همین مدافعان غیور نرفته بودند ما باید همین داعشیارو پشت آیفون خونمون میدیدیم….
    لیاقت این افراد همون فیلمای ضدانقلابیه که ساخته میشه و دشمن براش سوت و کف میزنه…. آخه یه آدم تا کجا میتونه اینقدر پست و حقیر باشه…..
    خوشحالم که کشور من از این شیربچه های حیدری کم نداره…. و واقعا به شهید حججی و امثال حججی ها افتخار میکنم…..
    جا داره که از جناب آقای حاتمی کیا ، عموامل فیلم و بازیگران بخصوص آقای بابک حمیدیان که توی این فیلم بسیار عالی و بدون نقص بازی کردن و سازمان اوج تشکر کنم، فیلم بسیار به موقعی بود…. خسته نباشید آقای حاتمی کیا. بسیااااااار عالی

  24. فیلم بسیار عالی بود دو بار رفتم سینما و دیدم
    آنهایی که اینطور تند و تمام منتقدانه به فیلم نگاه میکنند کاملا مشخص است که قبل از اینکه ببینند بر اساس عقایدشان قضاوت کردند بعد فیلم را دیدند که مستند تخریبش کنند
    اینکه می گن کمدی بود خودش حرف کمدی تلخی است با این حرف تنها از عمق عقاید منحرف خودشون پرده بر میدارن

  25. فیلنامه فیلم از اول فیلم در اوج است فراز فرود مرسوم کلیشه ای رایج در تمام آثار برتر دنیا را ندارد با کمال تعجب و حیرت فیلم در اوج شروع میشود در اوج جلو میرود ودر اوج تمام میشود . این ماندن در اوج هیجان و جذابیت ، باعث حیرت خیلی از منتقدان شده و باعث شده فیلم را هضم نکرده و آن را بالا بیاورند . چه کسی که حاتمی کیا را متوهم صادق برمیشمارد و فیلم اورا مضحک میداند ، شخصیت شیشانی را شبیه شمر و خنده دار توصیف میکند (گویی که شمر را دیده با ریش قرمز و فراموش کرده تنها شمر ریش قرمز شمر سریال مختارنامه است و اوست که خنده دار است نه ابو عمر چچنی که ما به ازای بیرونی دارد . اگر این به اصطلاح منتقد محترم چند بار اخبار داعش را دنبال کرده بود ما به ازای بیرونی خواننده راک زن ، طلحه ی بلژیکی ، شیخ سعدی ، نوجوان داعشی و دیگران را در فیلمهای تهیه شده به دست داعش پیدا میکرد ) و چه کسی که بدنبال کلیشه یک قهرمان کامل و یک ضد قهرمان قوی میگردد که مدام عوض نشود ، داعش را نفهمیده اند و از تکثر عقاید در این پدیده ی ارتجاعی به شدت مدرن و پر تناقص به طور کامل بی اطلاعند .
    فیلمی به سبک مدمکس با روح ماتریکس ، بهتر از مدمکس ،بهتر از ماتریکس

  26. اگر کسی از این فیلم بخاطر جهت گیری های سیاسی دفاع میکنه قطعا راه اشتباهی در پیش گرفته و بازهم اگر کسی بخاطر مسائل سیاسی این فیلم رو مورد سرزنش قرار میده داره اشتباه میکنه.
    خیلی از عزیزان رو دیدم که بخاطر اینکه با خود شخص حاتمی کیا و جهت گیری سیاسیش مشکل دارن فیلم رو حتی بی ارزش خطاب کردن…,درسته خودم رو نه اصلاح طلب میدونم نه اصولگرا ولی اگر قرار بر مخالفت باشه اتفاقا با خیلی از سیاست های این نظام و تفکرات اصولگرایی مخالفم اما اینها دلیل بر این نمیشه چون سازنده فیلم فردی منتسب به این گروه هست مخالف فیلم باشم.
    برخلاف آنچه که شما فرمودید دیدن فیلم های واقعی داعش لزوم ساختن فیلمی درباره اش رو منتفی نمی کنه,ما شهدای بسیاری برای مقابله با داعش دادیم.شهدایی که از سوی بعضی بیرحمانه قضاوت و سرزنش شدند و تو فضای سیاست زده ایران, آرمان و حرف اصلیشون گم شد.خیلی ها سرزنش کردن که چرا باید اصلا این شهدا به سوریه می رفتن و بعضی هم بهشون تهمت های مختلف از جمله اینکه دولت کلی پول بهشون میده زدن در حالی که هرکس اگر چنددقیقه صادقانه و با وجدان خودش به این قضیه فکر کنه می فهمه که فقد اعتقاد و ایمان و باورشون بود که اونها به میدون جنگ با داعش فرستاده.

    نظر من صرفا درباره خود فیلمه..که به وقت شام با وجود ضعف هایی در شخصیت پردازی و… داشت فیلمیه که ارزش دیدن و تفکر رو داره..موسیقی زیبای فیلم فرد رو تحت تاثیر قرار میده…شخصیت علی..تردیدهای ابتداییش..ترس و استیصال..شجاعت و انسان دوستی و مظلومتش شاید بیننده رو به فکر واداره…هنوز ادمایی هستن که فراتر و دین و ملیت و سیاست (انسان) هستن..تعداد زیادی از همین انسان ها بخاطر ما و بخاطر مقابله با ظلم شهید شدن.چقدر خوبه که برای این افراد احترام قائل بشیم و سعی کنیم پیرو اونها باشیم نه اینکه اونها رو به سپاه,بسیج,نظام,مشکلات جامعه و غیره ربط بدیم و بی رحمانه قضاوتشون کنیم…
    کاش روزی برسه که این سیاست زدگی های افراطی گریبان ایران و ملتش رو رها کنه چون این سیاست ها انسانیت و عاطفه رو از مردم ما گرفتن…کاش اون کسی که طرفدار پهلوی و رضا شاه بوده انسانیت مدافعان حرم رو با این نظام قاطی نکنه , کاش بسیجی اصولگرا فیلم فروشنده یا جدایی نادر از سیمین رو بخاطر اینکه با اصغر فرهادی مشکل داره اثری شرم اگین و غرب زده نخونه…کاش روشنفکر نماهایی که مدام دم از ازادی عقیده و انسانیت حرف میزنن چادر رو عقب ماندگی نبینند..کاش واقعا هممون به شعارهای پرلعابی که میدیم باور داشته باشیم…

  27. عالی بود این فیلم به نظرم خدا قوت آقای حاتمی کیا خداییش خیلی خوب بود کسایی هم که دوست نداشتن خوب سلیقه ای هست به نظرات دوستان باید احترام گذاشت هرکسی یک جور فیلم رو دوست داره برای کسایی که خوب طنز دوست دارن معلومه این سریال به طبعشون ننشست ولی عالیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی بود

  28. “فقط انتقادهام به داستان در پایان فیلم‌بود که اصلا منطقی نبود و شهادتش بی ارزش جلوه داد. یجوری انگار اخرشو میخواست زود تموم کنه، ایا نمیتونست بپره با بقیه پایین‌ و بعد ریموت بمب رو بزنه”
    با این نظر دوستمون موافق هستم. بنظرم اگه بعد از پریدن با چتر و منفجر کردن هواپیما، بر اثر زخمش توی هوا شهید میشد خیلی شهادت با ارزش تری بود. حداقل اینکه جسدش رو می تونستند به وطنش برگردونند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *