next floor

فیلم next floor  یا «طبقۀ بعدی» فیلمی سوررئالیستی و بر اساس اقتباسی از نمایشنامۀ «کرگدن» اوژن یونسکو باشد است.
ساخته Denis Villeneuve کارگردان آثاری چون Arrival, Incendies, Prisoners, Sicario, Blade Runner 2049
این فیلم کوتاه برنده جایزه نخل طلای کن شده است. 

دومین گزارش تصویری کن۲۰۱۷

برگزاری جشن هفتادمین سال تاسیس جشنواره کن مهمترین اتفاق دو روز اخیر جشنواره کم بود. در این مراسم بزرگانی چون رومن پولانسکی، برناردو برتولوچی، دیوید لینچ و بسیاری دیگر حضور داشتند. از دیگر اتفاقات می توان به اکران فیلم فریب خورده سوفیا فورد کاپولا اشاره کرد که با واکنش خوب منتقدان همراه شد.

گزارش زیر مروری بر حضور بزرگان در جشنواره کن امسال است:

داستین هافمن و بابی سندلرز در فرش قرمز کن

 

سوفیا فورد کاپولا ، کولین فارل و نیکل کیدمن در جشنواره کن

ریکاردو دارین در حاشیه جشنواره کن

الخاندرو گونزالو ایناریتو و عوامل فیلم گوشت و خاک در فرش قرمز کن

دیوید لینچ، رومن پولانسکی ، میشل هانکه، برناردو برتولوچی و … در حاشیه کن!!!

در حاشیه کن

الخاندرو گونزالو ایناریتو در کن

دیوید لینچ، رومن پولانسکی ، برناردو برتولوچی و … در حاشیه کن!!!

اولین گزارش تصویری کن ۲۰۱۷

هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن، شامگاه چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت با حضور چهره‌های سرشناس دنیای سینما و سخنرانی کوتاه اصغر فرهادی آغاز به‌کار کرد.

  اصغر فرهادی کارگردان برنده دو جایزه اسکار که حضور در اسکار هشتادونهم را در اعتراض به سیاست‌های تبعیض‌آمیز ترامپ تحریم کرده بود، همراه با لی‌لی رز دپ، دختر جانی دپ در صحنه افتتاحیه هفتادمین جشنواره فیلم کن حاضر شد.

کارگردان «جدایی نادر از سیمین»‌ در افتتاحیه کن گفت: «در جشنواره‌ فیلم کن فرهنگ‌ها با احترام با هم سخن می‌گویند. اینجا محلی است که مردم مشتاقانه درباره سینما و لحظات خاطره‌انگیز با هم گفت‌وگو می‌کنند.»

فرهادی ابراز امیدواری کرد که فیلم‌های به نمایش درآمده در بخش رقابتی جشنواره کن به «شرایط انسانی» مردم سراسر جهان روشنایی بخشند.

مونیکا بلوچی، مجری مراسم هم در افتتاحیه کن گفت: «ما همه به شیوه خودمان ستاره هستیم.» او در ادامه افزود: «جلوی بروز و درخشش برخی ستاره‌ها را گرفته‌اند. هر ستاره‌ای باید آزادی از دست رفته‌اش را بیابد و آن‌گونه که شایسته است به درخشش ادامه دهد.»

پدرو آلمادوار، رییس هیات داوران این دوره از جشنواره فیلم کن گفت روح و روانش را به کل صرف انجام صحیح این کار خواهد کرد.

در این گزارش نگاهی می اندازیم به چهره های سرشناس حاضر در این جشنواره:

پوستر جشنواره هفتادم کن

پدرو آلمادوآر رئیس هیئت داوران

ویل اسمیت یکی از داوران جشنواره 

پدرو آلمادوآر، لیلی دپ و مونیکا بلوچی در افتتاحیه جشنواره

داستین هافمن در حاشیه جشنواره فجر

جولین مور در حاشیه جشنواره فجر

جانی دپ در حاشیه جشنواره فجر

سوزان ساراندن در حاشیه جشنواره فجر

رای دادن اصغر فرهادی در کن

داوران جشنواره فجر

 

سینمای لبنان

قدمت صنعت سینمای لبنان به سال های ۱۹۲۰ برمی‌گردد و نخستین فیلم های تولید شده تاریخ سینمای لبنان متاثر از فیلم های مصری بودند.

_82f5701

بسیاری از علاقه مندان سینما نمی دانند که تاریخ سینمای لبنان قدمتی بس طولانی دارد که به سال های ۱۹۲۰ باز می گردد. درست است که مشکلات داخلی لبنان صنعت سینما را دچار رکود کرده است اما این کشور هنوز با کمک دیگر کشورها فیلم های تولید مشترک می سازد.

تولد یک سینما

نخستین فیلم تاریخ سینمای لبنان را جوردانو پیدتوی در سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ کارگردانی کرد. جوردانو یک کارگردان ایتالیایی بود که در شهر بیروت زندگی می کرد. نام فیلم «ماجراجویی های الیاس مبروک» Moughamarat Elias Mabrouk بود. جوردانو فیلم را در یکی از قصرهای  سورساک، در کافی شاپ رائوش و برخی از خیابان های بیروت فیلمبرداری کرد. «ماجراجویی های الیاس مبروک» در سالن سینمایی امپایر با استقبال زیادی مواجه شد طوری که دنباله این فیلم را راشد علی شعبانی با عنوان ماجراجویی های ابو عبد ساخت. آثار پیدوتی مضمون مهاجرت داشتند اما به دلیل فقدان بودجه او دست از فیلمسازی شست و در ادامه راه مشغول فیلمبرداری از عروسی ها و مراسم های شهر با کمک جرج کاستی شد.

1997846

از سال های ۱۹۳۰ تا پایان ۱۹۶۰

در سال ۱۹۳۳ کمپانی «لومر فیلم» توسط هرتا جرجور که اصل و نسبش آلمانی بود تاسیس شد. این کمپانی نخستین فیلم ناطق لبنان را تهیه کرد که «در ویرانه های بعلبک» نام داشت و جولیو دو لوکا و کرم بوستانی کارگردانان آن بودند. این فیلم زیرنویسی به زبان فرانسه داشت.

در این سال‌ها که لبنان تحت قیمومت کشور فرانسه بود تنها یک قانون سمعی و بصری وجود داشت که به امنیت سالن های سینما و تئاتر مربوط می شد و دیگر هیچ متن مکتوب حقوقی دیگری وجود نداشت.

در همین دوران این کشور در آستانه یک شوک بزرگ قرار گرفت: جنگ جهانی دوم که در این دوران علی ال اریس که موسیقیدان بود به سینما و تئاتر علاقه پیدا کرد و برای آموختن این هنر به مصر سفر کرد. او با مشقت فراوان دو فیلم ساخت: Bayyaate El Ward (گلفروش) و Kawkab Amirat as Sahra (کوکب، شاهزاده خانم صحرا). او مستندهایی درباره تعطیلات تابستانی در کوهستان های لبنان نیز کارگردانی کرد ولی بازده این تولیدات آن چیزی نبود که علی ال اریس در ذهن داشت و این شکست او را از وادی سینما دور کرد.

فیلمسازی و تولید فیلم رفته رفته مورد بی مهری قرار گرفت و علاقه به دنیای اخبار و رویدادهای روز بیشتر شد. کشور مصر همیشه به کشور لبنان به دلیل آزادی بیان چشم دوخته بود. در سال ۱۹۲۷ Bahr Bi Yidhak leih (چرا دریا می خندد؟) ساخته امین عطالله یکی از نخستین فیلم های صامت مصری بود که در لبنان به نمایش درآمد.

سینمای لبنان تا سال های ۱۹۵۰ مورد توجه نبود در این دوران با آمدن فیلمسازانی مانند جرج کاهی اهمیت پیدا کرد. کاهی در سال های ۱۹۵۰ و۱۹۶۰ فیلم هایی مانند Azab El Damir (ندامت)، Kalbane wa Jassad (دو قلب و یک جسم)، Al Sam Al Abiad (سم سفید)، Arabat Al Chaitane (سفیدی شیطان)، Anta Omri (تو زندگی من هستی) ساخت.

میشل هارون نیز تنها فیلم خود را در سال ۱۹۵۷ ساخت که Zouhour Hamra (گل های سرخ) نام داشت. محمد سلمانی که خواننده مشهوری بود رو به کارگردانی آورد و چندین فیلم  ساخت. در سال ۱۹۵۷ جرج ناصر نخستین کارگردان لبنانی بودکه فیلم «به کجا؟» را در جشنواره بین المللی فیلم کن نمایش داد. سه سال بعد او یک فیلم فرانسوی زبان ساخت به نام «غریبه کوچک» که در کن نمایش داده شد اما منتقدان فرانسوی او را متهم به تقلید از آثار فیلمسازان موج نوی فرانسه کردند. فیلم های ناصر در داخل لبنان نمی توانست نمایش داده شود چون مردم فیلم های مصری و خارجی را ترجیح می دادند. ناصر سال ۱۹۷۴  آخرین فیلم خود را در سوریه ساخت که فیلمی اجتماعی سیاسی بود: مرد تحت تعقیب. ناصر در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی سینما خوانده بود.

در سال های ۱۹۶۰ سینماهای لبنان فیلم های مصری نمایش می دادند. با تغییر رژیم در مصر در دوران جمال عبدالناصر که سینما را ملی اعلام کرد بسیاری از آزادی ها از فیلمسازان گرفته شد بنابراین بسیاری از کارگردان های مصری به لبنان کوچ کردند. فیلمسازان مصری که در لبنان فیلم می ساختند بیشترین اوج کارنامه خود را تجربه کردند. از چشم اندازهای زیبای لبنان بیشترین استفاده را می بردند. در این دوران کمپانی های تولید فیلم بیشتر شدند. پس از امارات متحده عربی، لبنان به بزرگترین لوکیشن تبدیل شد. بیروت پایتخت جدید پخش فیلم شده بود و هفت کمپانی بزرگ آمریکایی و۴۱ کمپانی مستقل مشغول فعالیت بودند. این دوران را به عنوان دوره طلایی سینمای لبنان می شناسند.

محمد سلمان و جوزف غریب فیلمسازانی بودند که در این دوران خوش درخشیدند. لبنان محل فیلمبرداری فیلم های خارجی ها هم بود مثلا ژان بکر پسر ژآک بکر «قطع ارتباط» را در لبنان ساخت. با وجود نمایش موفق فیلم های خارجی و مصری ولی آنها اجازه نمی دادند که سینمای لبنان پیشرفت کند. با وجود تولیدات مشترک اما هنوز سینمای لبنان  هویت مستقل نداشت.

پس از سال ۱۹۶۷ فیلم های بی شماری با موضوع مقاومت مردم فلسطین به تولید رسید. کریستین قاضی «فداییان» را ساخت. گری گرابدیان «ما همه فدایی هستیم» را کارگردانی کرد. اما تنها آثار برادران رحبانی که توسط یوسف شاهین (فروشنده حلقه)، هنری برکات (Safar Barlak و دختر نگهبان) اقتباس سینمایی شد شهرت سینمای لبنان را حفظ کردند. برادران رحبانی لبنانی بودند.

1997845

سال های ۱۹۷۰

این سال ها پایان دوران طلایی سینمای لبنان است.

به دلیل کیفیت پایین فیلم های لبنانی کم کم از تولیدات این کشور کم شد. به زودی فیلمسازان و بازیگران مصری لبنان را ترک کردند. تهیه کنندگانی که در سال های ۱۹۶۰ در لبنان ساکن شده بودند فعالیت های خود را در زمینه تولید متوقف کردند و روی پخش فیلم های مصری و خارجی متمرکز شدند. به سرعت موج جدیدی در سینمای این کشور به وجود آمد که تقریبا به قشر روشنفکر  مربوط و  متاثر از موج نوی فرانسه بود. دوران سینمای تجاری لبنان به سرآمد. فیلم هایی که ساخته می شدند وام دار واقعیت های سیاسی اجتماعی مردم بودند. در این دوره مستندسازی نیز میان اعراب رواج داشت. به خصوص موضوع مقاومت مردم فلسطین دستمایه این آثار بودند.

رفیق حاجر یکی از مستندسازان مشهور این دوران است. جورج شمشوم، سمیر خوری، منیر ماساری از فیلمسازانی هستند که در این دوران به شهرت دست یافتند. باز هم فیلمسازان مصری به لبنان می آمدند اما تعدادشان زیاد نبود. کریستین قاضی تنها فیلمسازی بود که بحران های مختلف را تحمل کرد. سال ۱۹۷۲ او «صدها چهره برای یک روز» را ساخت که درباره مشکلات مردم فلسطین بود. اما سرنوشت آثار او غم انگیز بودند. مستندهایش اجازه نمایش پیدا نکردندو زمانی که به آفریقا رفته بود خانه اش و همه آثارش هم نابود شدند. تنها فیلم او که نجات پیدا کرد «صدها چهره برای یک روز» بود چون نگاتیوها در مشق بودند.

موج فیلمسازان جدید مورد پسند جامعه نبودند. تنها آثار  محمد سلیمان (پاریس و عشق)، (دلبر و ببر) مورد تحسین مردم قرار گرفتند.

عده ای فیلمساز جوان نیز به تولید فیلم هایی با ستارگان مصری اقدام کردند که در این دوران به موفقیت دست پیدا نکردند. در سال های ۱۹۷۰ محبوبیت تلویزیون بیش از گذشته بود. «بیروت آه بیروت» ساخته مارون بغدادی از فیلم های شاعرانه و مدرن سینمای لبنان در این دوران است.

سال های بعدی

در سال هایی که لبنان شاهد جنگ داخلی بود (۱۹۷۵–۱۹۹۰) تولید فیلم در داخل کشور به شدت افت پیدا کرده بود طوری که یک یا دو فیلم در سال ساخته می شد. در این دوران فیلمسازان باهوش و خوش فکری در لبنان فیلم ساختند که بیشتر فیلمسازانی با گرایش چپ بودند، اما با پایان یافتن تنش‌ها در سال های ابتدای ۱۹۹۰ شاهد تولید فیلم هایی با موضوع جنگ های داخلی هستیم که بودجه بیشترشان را کشورهای اروپایی تامین می کنند. بغدادی به ساختن فیلم هایی مانند جنگ های کوچک، لبنان کشور عسل ادامه داد. خارج از زندگی در سال ۱۹۹۱ برای بغدادی از جشنواره کن جایزه به همراه داشت. در دوران جنگ های داخلی فیلمسازان زن نیز به فعالیت روی آوردند مانند جوسلین ساب. در ۱۰ سال گذشته سینمای لبنان آرام آرام موضوع های متنوع تری را انتخاب کرده و به تابوهای اجتماعی نیز می پردازد.

1997844

جشنواره فیلم کن محل نمایش فیلم‌های لبنانی

جشنواره بین المللی فیلم کن همیشه محل معرفی و نمایش فیلم های فیلمسازان لبنانی بوده است. هر ساله در بحش های مختلف جشنواره آثار فیلمسازان نمایش داده می شود. همانطوری که گفته شد نخستین فیلم لبنانی که در کن نمایش داده شد «به کجا» ساخته جرج ناصر بود. سپس مارون بغدادی پیشگام فیلمسازان لبنانی در این زمینه شد.

اخیرا ندین لبکی با «کارامل» و «حالا کجا می رویم» که به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ در کن نمایش داده شده اند از فیلمسازان محبوب این جشنوار ه به حساب می آید. هر ساله در کشور لبنان جشنواره بین المللی فیلم بیروت برگزار می شود.

گزارش از ارغوان اشتری

منبع: مهر

سابقه جوایز ایران در جشنواره کن

سینمای ایران طی ۲۱ سال گذشته موفق به دریافت نخل طلای بهترین فیلم، جایزه هیئت داوران، نوعی نگاه، دوربین طلایی، بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر مرد شده است.

سمانه فراهانی(خبر آنلاین): در واقع سینماگران کشورمان تنها در بخش های جایزه بزرگ، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر زن و فیلم کوتاه موفق به جلب توجه هیئت داوران به فیلم‌های خود نشدهاند.

عباس کیارستمی تنها نخل طلای کن را برای سینمای ایران به بار آورده و سینمای ایران در بخش‌های نوعی نگاه و دوربین طلایی موفق‌تر بوده است.

اولین بار در سال ۱۹۹۵ جایزه ای از جشنواره فیلم کن نصیب سینمای کشورمان شد. فیلم «بادکنک سفید» ساخته جعفر پناهی در این سال جایزه دوربین طلایی را گرفت.

دو سال بعد فیلم «طعم گیلاس» به کارگردانی عباس کیارستمی موفق به دریافت نخل طلای این فستیوال شد اما از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ هیچ جایزه ای از این فستیوال نصیب سینمای ایران نشد.

در سال ۲۰۰۰ فیلم «تخته سیاه» ساخته سمیرا مخملباف جایزه هیئت داوران کن را دریافت کرد. در همین سال حسین یکتاپناه با ساخت فیلم «جمعه» و بهمن قبادی با ساخت «زمانی برای مستی اسب ها» موفق به دریافت دوربین طلایی کن شدند.

سه سال بعد باز هم فیلمی از سمیرا مخملباف موفق به دریافت جایزه شد. «ساعت پنج بعدازظهر» در سال ۲۰۰۳ جایزه هیئت داوران این فستیوال را گرفت و «طلای سرخ» ساخته جعفر پناهی در همان سال جایزه نوعی نگاه را از آن خود کرد.

سال بعد محسن امیریوسفی با ساخت فیلم «خواب تلخ» موفق به دریافت جایزه ویژه دوربین طلایی شد.

«کسی از گربه های ایرانی خبر نداره» به کارگردانی بهمن قبادی در سال ۲۰۰۹ و «ناهید» ساخته آیدا پناهنده در سال ۲۰۱۵  جایزه نوعی نگاه جشنواره کن را از هیئت داوران گرفتند.

و البته در سال ۲۰۱۶ اصغر فرهادی با نگارش «فروشنده» موفق به دریافت جایزه بهترین فیلمنامه این فستیوال شد و شهاب حسینی اولین جایزه بهترین بازیگری سینمای ایران در جشنواره کن را از آن خود کرد.

واکنش رسانه های جهان به جوایز فیلم فروشنده

در پی موفقیت اصغر فرهادی و شهاب حسینی در کن، رسانه های جهان گزارش های مختلفی در این مورد منتشر کردند.
به گزارش انتخاب به نقل از ورایتی در گزارشی تحت عنوان «چرا فیلم اصغر فرهادی نشان دهنده ی احیا سینمای ایران پس از توافق هسته ای است؟»
نوشت: فیلم «فروشنده» ساخته ی اصغر فرهادی تنها فیلمی بود که امسال در بخش مسابقه ای جشنوراه فیلم کن موفق به کسب دو جایزه شد.
به نظر می آید که اصغر فرهادی، پس از موفقیت جدایی نادر از سیمین در سال ۲۰۱۲ در حال طی کردن مسیری مشابه عباس کیارستمی است.
حضور چشمگیر و موفقیت سینمای ایران در جشنواره کن نشان می دهد که لغو تحریم های اقتصادی توسط جامعه بین المللی تاثیر مثبتی بر سینمای ایران داشته و خواهد داشت.
درحالیکه توافق هسته ای یکی از عوامل شتاب اقتصادی ایران است، تاثیر آن در حال حاضر در حوزه سینما احساس می شود.
سیکا کیانگ در “پِلِی لیست” می‌نویسد: “چهار فیلم اخیر فرهادی، چهارشنبه سوری، دربارۀ الی، جدایی نادر از سیمین و گذشته، به نوعی مطالعه زوج‌هایی است که تن به سازش داده‌اند و هر چهار فیلم توانایی ستایش‌برانگیز اصغر فرهادی را در ترسیم کردن عواقب پیش‌بینی ناپذیرساده‌ترین چیزها (جواب ندادن به زنگ در، دروغ مصلحتی، تلفنی فراموش شده) نشان می‌دهند که ناگهان مثل فنری رها می‌شود و به اوج‌های فوق‌العاده‌ای می‌رسد که هم اجتناب‌ناپذیر است و هم پیش‌بینی‌ناپذیر.”
“فروشنده دقیقاً در همین قالب جا می‌گیرد، اگرچه فیلمی است که بیش‌تر از این که دربارۀ جدا شدن باشد دربارۀ جدا افتادن است، یک شکاف کوچک در ازدواج یک مغاک را آشکار می‌کند که هم‌زمان افشای یک شکاف عمیق در جامعه ایران است. اما با وجود این که اشارات فیلم متراکم و بافت‌های متعدد آن غنی است، فرهادی دست به انتخاب‌هایی زده که در نهایت فروشنده را از تبدیل شدن به فیلمی بزرگ و رسیدن به جامعیت بهترین کارهایش واداشته است. فیلم به گیرایی تمام کارهای دیگر فرهادی است، اما به نوعی کوچک‌تر است.”
باربارا شارِس، منتقدی فیلمی که برای سال‌ها در شیکاگو برنامه‌ نمایش فیلم‌های ایرانی ترتیب داده و بارها به تهران سفر کرده است در سایت راجر ایبرت می‌نویسد: “مثل جدایی نادر از سیمین، داستان فیلم یک پازل اخلاقی از مجموعه روایت‌های می‌شود که با هم تضاد دارند. اما برخلاف «جدایی»، پیچیدگی داستان باورپذیر نیست و لایه‌های متعددی که از روایت خلق کرده چیزی به داستان اضافه نمی‌کنند.”
منتقد ارشد روزنامه اسپانیایی “ال پاییس”، کشوری که تهیه کننده فیلم آینده فرهادی خواهد بود، نقدی ستایش‌آمیز بر “فروشنده” نوشته است.

کوین اسپیسی علیه ترامپ در کن

کوین اسپیسی در یک مراسم خیریه در کن گفت: «در فیلم‌های خارجی دو چیز وجود دارد که ترامپ بیش از همه از آن‌ها متنفر است : خارجی‌ها و خواندن»

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از گاردین، کوین اسپیسی در جریان استندآپ روتین در جشنواره فیلم کن به دونالد ترامپ حمله کرد و نامزد احتمالی جمهوری‌خواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا را «بیماری» نامید.

بازیگر «خانه پوشالی» که در جریان یک رویداد خیریه برای جمع‌آوری پول برای ایدز شرکت کرده بود، به حاضران در رویداد گفت: «شارون استون که معمولا اجرای این برنامه را برعهده دارد درگیر نبرد با یک بیماری است بنابراین نتوانست که این کار را برعهده بگیرد.» او در ادامه افزود: «نام این بیماری دونالد ترامپ است.»

البته حملات اسپیسی به ترامپ به اینجا هم ختم نشد. او در ادامه گفت: «در فیلم‌های خارجی دو چیز وجود دارد که ترامپ بیش از همه از آن‌ها متنفر است: خارجی‌ها و خواندن.» بازیگر برنده دو جایزه اسکار ادامه داد: «دونالد ترامپ احتمالا اینجا را خیلی دوست دارد، چون اینجا پر از کازینوهای ورشکسته است.»

البته در این مراسم یک حراجی ویژه هم برگزار شد که آیتم‌های آن یک نقش بدون دیالوگ در سریال «خانه پوشالی» و اقامت یک هفته‌ای در منزل لئوناردو دی‌کاپریو بود.

اسپیسی نقش کوتاه بدون دیالوگ در سریال «خانه پوشالی» که خود در آن ایفاگر نقش رئیس‌جمهور فرانک آندروود است را ۵۰۰ هزار یورو  و اقامت یک هفته‌ای برای ۱۲ نفر در خانه دی‌کاپریو واقع در پالم‌اسپرینگز را به قیمت ۳۰۰ هزار یورو حراج کرد.

دومین گزارش تصویری فیلموویز از جشنواره فیلم کن

ژان رنو ، خورخه باردم و شارلیز ترون بازیگران فیلم “آخرین چهره”(Last Face) ساخته شان پن در حاشیه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶

3

Director Sean Penn poses for photographers during a photo call for the film The Last Face at the 69th international film festival, Cannes, southern France, Friday, May 20, 2016. (AP Photo/Lionel Cironneau)

CANNES, FRANCE - MAY 20: (L-R) Actors Charlize Theron, Javier Bardem, Adele Exarchopoulos, director Sean Penn and actor Zubin Cooper attend "The Last Face" Photocall during the 69th annual Cannes Film Festival at the Palais des Festivals on May 20, 2016 in Cannes, France. (Photo by Luca Teuchmann/Getty Images)

20

CANNES, FRANCE - MAY 20: Director Sean Penn attends "The Last Face" Photocall during the 69th annual Cannes Film Festival at the Palais des Festivals on May 20, 2016 in Cannes, France. (Photo by Pascal Le Segretain/Getty Images)

9

ال فانینگ و نیکولاس ویندینگ رفن بازیگران فیلم “شیطان نئونی”(Neon Demon) در حاشیه جشنواره کن ۲۰۱۶

18

19

16

ماریون کوتیار، ونسان کسل و زاویه دولان بازیگران فیلم “اینجا تهِ دنیاست”(The  Its Only The End of The World) در جشنواره کن ۲۰۱۶

11

14

13

12

ویل اسمیت در حاشیه جشنواره کن ۲۰۱۶

4

حضور بازیگران  ایرانی و عوامل فلیم وارونگی در حاشیه  جشنواره کن ۲۰۱۶

Image processed by CodeCarvings Piczard ### FREE Community Edition ### on 2016-05-21 04:03:14Z | http://piczard.com | http://codecarvings.com57ے¬‎؟¥+

CANNES, FRANCE - MAY 18: (L-R) Actor Ali Mosaffa, actress Sahar Dolatshahi and director Behnam Behzadi attend the "Inversion" photocall during the 69th Annual Cannes Film Festival at the Palais des Festivals on May 18, 2016 in Cannes, France. (Photo by Dominique Charriau/WireImage)

CANNES, FRANCE - MAY 18: Actress Sahar Dolatshahi attends the "Inversion" photocall during the 69th Annual Cannes Film Festival at the Palais des Festivals on May 18, 2016 in Cannes, France. (Photo by Stephane Cardinale - Corbis/Corbis via Getty Images)

image

2

حضور عوامل فيلم فروشنده به كارگرداني اصغر فرهادي در جشنواره كن ٢٠١٦

imageimageimage

image image

 

میموزا برنده جایزه منتقدان کن

دومین فیلم سینمایی بلند اولیور لیکس «Mimosas»، جایزه بزرگ هفته منتقدان کن را از آن خود کرد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ورایتی، این فیلم داستان سفر حماسی و اسرارآمیز یک شیخ در راستای رشته‌کوه اطلس در مراکش است. در این سفر یک کاروان شیخ را همراهی می‌کنند تا او را که پیر و در آستانه مرگ است به آرامگاه کسانی که دوستشان دارد، برسانند. جایزه بزرگ هفته منتقدان شامل ۱۵ هزار یورو جایزه نقدی نیز می‌شود.

آلیس وینوکور، نداف لاپید، دیوید رابرت میچل و سانتیاگو میتر اعضای هیئت داوران هفته منتقدان به ریاست والری دونزلی بودند.

در این بین کمدی «آلبوم» به کارگردانی مهمت کان‌مرت‌اوغلو جایزه فرانس‌۴‌ ویژنری را دریافت کرد، و فیلم «جزیره الماس» به کارگردانی دیوی چو  و کلر ماجندر به عنوان برنده جایزه SACD معرفی شد­­.

“آلبوم”داستان یک زن و شوهر ترکیه‌ای است، که تصمیم دارند یک بچه را به فرزندی بگیرند اما قصد دارند با نمایش بارداری ساختگی حقیقت را از دیگران پنهان کنند. این کمدی اجتماعی دریچه‌ای به زندگی طبقه متوسط در جامعه‌ مدرن ترکیه است. «جزیره الماس» محصول مشترک سینمای فرانسه و کامبوج است. این فیلم داستان نوجوانی است که روستای خود را ترک می‌کند تا کارگر ساختمانی شود تا شاید برادر گمشده‌اش را پیدا کند.

12