نقد به وقت شام

عوامل فیلم:

نویسنده و کارگردان: ابراهیم حاتمی کیا

بازیگران : بابک حمیدیان، هادی حجازی فر، پیر داغر، خالد السید، رامی عطا الله و محمد شعبان

محصول موسسه فرهنگی رسانه ای اوج

خلاصه داستان:

یونس -با بازی هادی حجازی فر- به همراه علی- با بازي بابك حميديان- فرزندش مامور می شوند تعدادی از مردم باقیمانده شهر تدمر را با هواپیمای مسافربری به دمشق برسانند. در این پرواز علاوه بر مردم تعدادی از اسرای داعشی هم حضور دارند. با شورش اسرا کنترل هواپیما به دست داعشی ها می افتد.

نقد فیلم

ابراهیم حاتمی کیا پس از فراز و فرودهای گرایشات فکری و حرکت سینوسی  بین سینمای دفاع مقدس و اجتماعی از جشنواره سی و دوم به مسیر اصلی فیلمسازیش بازگشته و پس از ساخت “چ” و “بادیگارد” به سراغ به “وقت شام “آمده است. یکی از ویژگی های اصلی حاتمی کیا واکنش به اتفاقات روز جامعه است و خوشبختانه بر خلاف بسیاری از فیلمسازان سیاست زده، این کار را از طریق ساخت فیلم که زبان اصلی کارگردان است انجام می دهد. او در “چ ” با وجود بستر جنگی تاریخی حرفی تازه برای گفتن دارد و به مهمترین مسئله کشور در آن روزها که مذاکرات میان ایران و کشورهای پنج به علاوه یک است واکنش نشان می دهد. در ادامه همین مسیر در “بادیگارد”، به تغیير ارزش های انقلاب می پردازد و با تمرکز بر مفهوم محافظ در برابر بادیگارد به نگاه مسئولین در میزان اهمیت به غرب می پردازد. بعد از صحبت های حاتمی کیا در  جشنواره سی و چهارم خطاب به همکارانش با مضمون هشدار نسبت به خطر داعش و عبور از ایکس  ری برای ورود به سالن ، ساخت فیلمی درباره داعش از وی دور از ذهن نبود. به نظر می رسد پیچیدن رایحه مقاومت و دفاع در کشور بار دیگر احساسات او را برانگیخته و انگیزه کافی برای ساخت چنین اثری را برای او به ارمغان آورده است.

“به وقت شام “در زمینه های فنی قدمی به جلو برای سینمای ایران و حاتمی کیاست. از بین موارد فنی صدا بیش از سایر بخش ها به کمک فیلم آمده و کار را برای تدوین و موسیقی تسهیل نموده است. دوربین در بیشتر صحنه ها رخ نمایی نمی کند و خود را در اختیار فیلم می گذارد .تنها مي توان شاید استفاده های مکرر از هلی شات را به عنوان نقص کار در نظر گرفت.  به عنوان نمونه در صحنه اعدام اسیران مقابل دوربین ابوطلحه چند بار رفت و برگشت های متوالی از نماهای دور و نزدیک دیده می شود که چیزی برای ارائه ندارد.  این گونه نقص می توانست در تدوین از میان برود که متاسفانه این گونه نشده است.

موسیقی کارن همايون فر گرچه مانند همکاری قبلی با حاتمی کیا ترنم نمی شود و شان روایتگری ندارد، اما کارکرد حرفه ای تری برای خود برگزیده است و با باقی ماندن در سطح تم و تبدیل نشدن به یک ملودی ،تمام تلاش خود را برای انتقال حس صحنه انجام داده  و باید گفت از این آزمون سربلند بیرون آمده است.

استفاده از چند زبان در یک اثر و دیالوگ گویی بازیگران به این روش کار راحتی نیست. در این اثر تمامی بازیگران اصلی به دو زبان عربی و انگلیسی صحبت می کنند. البته برای بابک حمیدیان و هادی حجازی فر  در برخی پلان ها دیالوگ هایی به زبان فارسی هم وجود دارد. اگر چه بازیگران فیلم  مانند سایر آثار حاتمی کیا  به سرمنزل مقصود نرسیده اند و نقشي ماندگار ثبت نكرده اند اما گلیم خود را از آب بیرون کشیده و توانسته اند بیننده را با خود همراه کنند. در این بین بازی پیر داغر بیش از سایرین  به دل می نشیند و حجازی فر کم فروغ تر از همیشه ظاهر می شود. شاید بتوان بازی در نقشی که سال ها از سن واقعی او بزرگتر است و عدم تسلط او به لهجه شامی را دو دلیل اصلی برای این نقص بر شمرد.

اگر وظیفه اصلی یک کارگردان در فیلم را خلق جهان داستان بدانیم و این مسئله را شاخصی برای موققيت یک فیلمساز تلقی نماییم باید بپذیریم برگ برنده” به وقت شام” کارگردانی آن است. حاتمی کیا توانسته بیننده ایرانی را تا تدمر سوریه ببرد و او را نگران مردم اسیر در چنگال حیوانات انسان نمايي به نام داعش کند . بیننده مظلومیت سوریه را این بار نه از دریچه گنگ رسانه ها می نگرد و غصه او را غصه خود و قصه او را قصه خود  می پندارد و خود را با دختر مسیحی کاپیتان یا بلال و یونس و علی همراه می کند. این همراهی را که گاهی لنگان است و اغلب چابک می توان  شاخصی دانست که کارگردانی نه چندان سهل چنین پروژه ای را موفق جلوه مي دهد.

با وجود تمام ویژگی های مثبت مذکور “به وقت شام “به سختی می تواند پیام خود را از جرگه هم قطارانش پیش تر ببرد و در کارکردی استراتژیک چرایی حضور نیروهای ایرانی در سرزمین شام را به درستی ارائه نماید. فیلم در نمایش این بخش از فعالیت خود با لکنت مواجه است که باید ریشه آن را در فیلمنامه جستجو کرد.

نمایش اختلافات پدر و پسری میان یونس و علی که بیشتر از تفاوت در تسلط آن ها به زبان خارجی- پدر عربی و پسر انگلیسی- آغاز و با کشیدن دست علی در سکانس آخر هواپیما به پایان می رسد، مسئله حضور علی در جنگ عليه داعش را به اثبات خویش محدود می کند . از طرفی هم خبری از روحیه سلحشوری و مقاومت یونس به عنوان نسل اول انقلاب مشاهده نمی شود و فيلم مهمترین و شاید تنها کارکرد حضور او را مذاکره با شیخ سعدی می انگارد. گویی پدر غیر از مذاکره هیچ کارکرد دیگری ندارد و پس از شوق رسیدنش به فرودگاه انفعال بر او سیطره می یابد. به نظر می رسد فیلم در پاسخ به اصلی ترین پاسخ خود باز می ماند و این مسئله را حل شده تلقی می نماید و بیشتر به اتفاقات می پردازد تا شخصیت ها. علاوه بر این دیالوگ ها از قدرت کافی برخوردار نیستند. تنها قرائت آیاتی از کلام الله مجید است که گاهی گفت و شنیدی مایه دار در پلان ها خلق می کند که آن هم با تکرار، رمق خود را از دست می دهد.

“به وقت شام” به درستی مهمترین عامل در آتش افروزی های منطقه را دخالت  بیگانگان بر می شمرد و آن را ثمره صحنه آرایی های غربی عربی می داند.  فیلم در سکانسی نمادین اسیران را در معبد پالمیرا  به عنوان قربانیانی برای خدایان جنگ و خشونت معرفی می کند که در سرنوشتی تراژیک می بایست سر از بدنشان جدا شود.” به وقت شام “علی را گلادیاتوری انگار می کند میان حیوانات که همه چیز برای شهید شدنش مهیاست. چیزی شبیه به صحنه های مبارزه گلادیاتورها با درنده خویانی که چیزی جز درندگی نیاموخته اند و قرار است فقط ابزاری باشند برای تلذذ اربابان جنگ.

امروزه سینما مهمترین رسانه ای است که می توان از طریق آن مفاهیم بنیادین و ارزش های یک جامعه را خلق یا تغییر داد. هفت سال از شکل گیری پدیده داعش می گذرد و کشور ما به عنوان یکی از اصلی ترین عوامل ریشه کن شدن آن در  میدان جنگ ،در عرصه فرهنگی نتوانسته دستاوردی برای ارائه داشته باشد. جالب تر آن که تا قبل از ” به وقت شام” اساسا تلاشی برای ثبت رشادت ها و جانفشانی های جوانان غیور جهان وطنیمان صورت نگرفته است. امید است این فیلم بتواند به عنوان اثری پیشرو در آغاز نهضتی جدید در عرصه سینما عمل کند تا بینندگان شاهد آثار بیشتری با این مضمون بر پرده نقره ای باشند . چیزی شبیه خدمتی که سال هاست هالیوود برای امریکایی ها انجام می دهد و از کوچکترین دستاویزی برای اثبات حق نداشته خود بهره می برد.

نقد فیلم بادیگارد

عوامل فیلمba

نویسنده و کارگردان : ابراهیم حاتمی کیا

تهیه کننده : موسسه فرهنگی رسانه ای اوج

بازیگران : پرویز پرستویی، مریلا زارعی، بابک حمیدیان، امیر آقایی، فرهاد قائمیان

خلاصه داستان

چرا اینقدر دیر اومدی؟
مأموریت بودم
شغلت چیه؟
تو حفاظتم
نگهبانی؟
محافظم
آهان پس بادیگاردی
 

نقد فیلم

تروفو یکی از بنیانگذاران سینمای  مدرن فرانسه، معتقد است فیلم خوب باید نشان دهنده لذت های بی پایان  یا رنج های بی شمار فیلمساز باشد و چیزی میان این دو اعتباری ندارد. هرچند ما مبانی سینمایی خود را از نوشته های امثال تروفو نخواهیم گرفت و اصول و قواعد خودمان را ایجاد خواهیم کرد ، اما “بادیگارد” را می توان یکی از مصداق های جمله مذکور دانست. حاتمی کیا باز به مسیر اصلی و تخصصی اش باز گشته است. دغدغه های دیگر فیلمساز برای همه قابل احترام است اما همه دوست دارند حاتمی کیا را با آثاری مانند “آژانس شیشه ای” و “بادیگارد” به یاد آورند. “بادیگارد” حرف های زیادی برای گفتن دارد خواندن را ادامه دهید“نقد فیلم بادیگارد”

تولیدات سینمایی ۹۶

اسامی فیلم‌های در دست تولید سینمای ایران اعلام شد. 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بنیاد سینمایی فارابی تولیدات سینمایی ایران را تا پایان اردیبهشت ماه سال جاری اعلام کرد و بر این اساس ۹۹ فیلم سینمایی مراحل مختلف تولید را سپری می کنند. از این میان این فیلم‌ها ۵ فیلم آماده نمایش و ۶ اثر در مرحله صداگذاری هستند و همچنین ۱۸ فیلم مرحله تدوین و ۱۱ اثر نیزدر مرحله فیلمبرداری قرار دارند. ۵۹ پروژه نیز در مرحله پیش تولید قرار دارند.

در این پروژه‌ها آثاری با مضامین مختلف از جمله دفاع مقدس، پایداری، دینی، کودک و نوجوان، تاریخی، کمدی، حادثه ای، اجتماعی و خانوادگی به چشم می خورد. همچنین از میان ۹۹ پروژه یاد شده ۲۶ پروژه مربوط به آثار اول کارگردان ها است.

فیلم‌های آماده نمایش
«اکسیدان» به کارگردانی حامد محمدی و تهیه کنندگی منوچهر محمدی
«پل سفید» به تهیه کنندگی و کارگردانی علی قوی تن
«من دیوانه نیستم» به کارگردانی علیرضا امینی و تهیه کنندگی مرتضی شایسته
«جوراب شو» به کارگردانی علیرضا محمودزاده و تهیه کنندگی داریوش بابائیان
«اسکی باز» به کارگردانی فریدون نجفی و تهیه کنندگی محمد احمدی

 

فیلم‌های در مرحله صداگذاری
توچال» به کارگردانی محمد آهنگرانی و تهیه کنندگی سیدمحسن جاهد
«باد سوار» به کارگردانی و تهیه کنندگی حجت اله سیفی
«نسترن های وحشی» به کارگردانی و تهیه کنندگی رهبر قنبری
«آخرین داستان» (انیمیشن) به کارگردانی اشکان رهگذر و تهیه کنندگی پوران درخشنده
«نرگس مست» به کارگردانی سید جلال الدین دري و تهیه کنندگی عبدالله اسفندیاری
«آستیگمات» به کارگردانی و تهیه کنندگی سیدمحمدرضا مصطفوی

 

فیلم‌های در مرحله تدوین
«پشت ابرها» به کارگردانی و تهیه کنندگی مجید مجیدی
«رونا جان» به کارگردانی جمشید محمودی و تهیه کنندگی نوید محمودی
«کار کثیف» به کارگردانی و تهیه کنندگی خسرو معصومی
«فیلشاه» (انیمیشن) به کارگردانی هادی محمدی طبقی و تهیه کنندگی حامد جعفری
«شعله ور» به کارگردانی حمید نعمت اله و تهیه کنندگی محمدرضا شفیعی
«دل دیوانه» به کارگردانی و تهیه کنندگی بهمن فرمان آرا
«ماهور» به کارگردانی حمید زرگرنژاد و تهیه کنندگی علیرضا جلالی
«همه چی عادیه» به کارگردانی و تهیه کنندگی محسن دامادی
«سرو زیر آب» به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر و تهیه کنندگی حامد حسینی
«کامیون» به کارگردانی و تهیه کنندگی کامبوزیا پرتوی
«اولین امضاء برای رعنا» به کارگردانی و تهیه کنندگی علی ژکان
«دارکوب» به کارگردانی بهروز شعیبی و تهیه کنندگی سیدمحمود رضوی
«فصل شکار» به کارگردانی داریوش یاری و تهیه کنندگی علیرضا ابوالقاسمی
«هت تریک» به کارگردانی رامتین لوافی پور و تهیه کنندگی مجید مطلبی
«گیتی» به کارگردانی حمیدرضا هنری و تهیه کنندگی جامعی ندوشن-عطاردی
«خیابان دیوار» به کارگردانی بهمن کامیار و تهیه کنندگی مصطفی کیایی
«ما خیلی باحالیم» به کارگردانی بهمن گودرزی و تهیه کنندگی رویا شریف
«یک کیلو و بیست و یک گرم» به کارگردانی رحیم طوفان و تهیه کنندگی وحید نیکحواه آزاد

 

فیلم‌های در مرحله فیلمبرداری
«حماسه روزبه» (پویانمایی) به کارگردانی علی نوری اسکویی و تهیه کنندگی موسسه اشراق
«موریانه» به کارگردانی مسعود حاتمی و تهیه کنندگی سیدغلامرضا موسوی
«شغال ها» (پویانمایی) به کارگردانی سیدعلی مدنی و تهیه کنندگی زهرا مشتاق
«مغزهای کوچک زنگ زده» به کارگردانی هومن سیدی و تهیه کنندگی سعید سعدی
«خاله قورباغه» به کارگردانی مسعود کرامتی و تهیه کنندگی فرشته طائرپور
«گرگ بازی» به کارگردانی عباس نظام دوست و تهیه کنندگی محمدعلی نجفی
«بمب» به کارگردانی پیمان معادی و تهیه کنندگی محمدرضا تخت کشیان
«جاده قدیم» به کارگردانی و تهیه کنندگی منیژه حکمت
«دزد رویا» (پویا نمایی) به تهیه کنندگی و کارگردانی روانبخش صادقی
«جن زیبا» به کارگردانی بایرام فضلی و تهیه کنندگی مهرداد فرید
«به وقت شام» به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا و تهیه کنندگی محمد خزاعی

 

 

تولیدات سینمایی ۹۶

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: پس از گذشت تعطیلات نوروزی، چرخه تولیدات فیلم‌های سینمایی با شتاب بیشتری در حال چرخیدن است.

تولیدات سینمایی پس از گذشت تعطیلات نوروزی به رونق سابق بازگشته و بازار آن داغ‌تر شده است.

طبق اخبار منتشر شده بخش اصلی فیلم جدید حاتمی کیا در فرودگاه دمشق می‌گذرد که سفر این کارگردان به سوریه جهت بازدید از فرودگاه دمشق و بازسازی آن در تهران است. هادی حجازی‌فر و بازیگران سوریه‌ای فعلا برای نقش آفرینی انتخاب شده‌اند.

همچنین فیلمبرداری جدیدترین اثر بلند سینمایی خسرو معصومی یعنی «کار کثیف» در ترکیه به پایان رسید. بازیگران این فیلم لووان هفتوان، پدرام شریفی، شاهرخ فروتنیان و…هستند.

فیلمبرداری «دارکوب» جدیدترین فیلم سینمایی بهروز شعیبی هم به پابان رسید و سید محمود رضوی تهیه کنندگی آن را بر عهده دارد.

خبر دیگر این‌که شقایق فراهانی به انیمیشن «آخرین داستان» ساخته اشکان رهگذر پیوست. پیش از این پرویز پرستویی، حسن پورشیرازی و اشکان خطیبی برای صداپیشگی نقش های مختلف این اثر قرارداد بسته بودند.

تدوین اولین فیلم بلند سینمایی مصطفی سیاری با نام «همچنان که میمیردم» توسط هایده صفی یاری آغاز شد.

مجید صالحی، جهانگیر الماسی، جمشید مشایخی و سعید پورصمیمی برای نقش‌های «رولت روسی» وحید اسلامی که منتظر پروانه ساخت است در نظر گرفته شده‌اند.

فیلمبرداری «موریانه» مسعود حاتمی به تهیه‌کنندگی سید‌غلامرضا موسوی اواخر فروردین آغاز می‌شود.

«فرار از جهنم» عنوان جدید فیلم سینمایی مهدی خسروی کارگردان «هفت معکوس» است.

علی نوری اسکویی در جدیدترین اقدام خود فیلمی سینمایی انیمیشن «یوکی یانگ» را جلوی دوربین می‌برد.

امیرپورکیان در تلاش است فیلم سینمایی «رحمان» را بسازد و با آن در جشنواره کودک حضور پیدا کند.

مجید میرفخرایی خبر از حضور خود در پروژه «احمد بای» کاری مشترک بین ایران و الجزایر داد.

حسین مهکام قرار است با تهیه کنندگی سعید عصمتی «لباس گرم» را بسازد.

«اطاق عقد» نام موقت جدیدترین عنوان فیلم بلند سینمایی اصغر یوسفی نژادکارگردان «ائو» است.

 

غائبان بزرگ

 کارگردان‌های مطرح زیادی امسال از غایبان جشنواره فجر هستند و بر خلاف حضور فیلمسازانی چون مسعود کیمیایی، کیانوش عیاری و … هنوز جای خالی برخی از کارگردان‌ها به چشم می‌آید.

نژلا پیکانیان: همه ساله با برگزاری جشنواره فیلم فجر تعدادی از فیلمسازان مطرح سینمای ایران با شرکت در این جشنواره رونق زیادی به حال و هوای این رویداد بزرگ سینمایی می‌بخشند. جدای از حضور موفقیت‌آمیز فیلمسازان جوان که در دوره‌های اخیر به خصوص سال گذشته که ثابت کردند می‌توان به حضور آن‌ها حتی بیش از قدیمی‌ها امیدوار بود، اما خیلی‌‌ها اعتبار جشنواره فجر را به حضور کارگردان‌های مطرح و قدیمی می‌دانند. امسال از میان کارگردان‌های قدیمی‌تر سینما نام مسعود کیمیایی، کیانوش عیاری، پوران درخشنده، مسعود جعفری جوزانی، تهمنیه میلانی به عنوان شرکت کنندگان در جشنواره شنیده شده است. اما جای خالی بسیاری از آنها همچنان حس می‌شود. در این گزارش نگاهی داریم به کارگردان‌های مطرح سه نسل بعد از انقلاب که غایبان جشنواره سی و پنجم هستند.


داریوش مهرجویی

آخرین حضور داریوش مهرجویی در جشنواره فیلم فجر به سال ۹۲ بر می‌گردد که این کارگردان قدیمی سینما فیلم سینمایی «اشباح» را در این فستیوال داشت. «اشباح» در سی و دومین جشنواره فیلم فجر چندان مورد توجه مخاطبان و حتی هیئت داوران هم قرار نگرفت و تنها بازیگران نقش مکمل زنش (ملیکا شریفی نیا و هنگامه حمید زاده) توانستند دیپلم افتخار این جشنواره را کسب کنند و دیگر بعد از آن مهرجویی فیلمی را نساخت تا فرصت حضور در جشنوراه را پیدا کند.

گرچه امسال زمزمه‌هایی مبنی بر حضور این کارگردان قدیمی سینما در جشنواره شنیده می‌شد، اما با توجه به اینکه مهرجویی هنوز هیچ کدام از فیلم‌هایش را کلید نزده باید او را یکی از غایبان بزرگ جشنواره امسال قلمداد کرد.

مهرجویی پیش از این قرار بود «سنتوری ۲» و یا فیلم دیگری با عنوان «مونا» را جلوی دوربین ببرد. در سی و پنج دوره برگزاری جشنواره فیلم فجر اما مهرجویی حضوری نسبتا پررنگ داشته. فیلم‌های او به خصوص ساخته‌های قدیمی‌ترش در دوره‌های مختلف برگزرای جشنواره فجر مورد توجه داوران قرار گرفتند و او اغلب جایزه بهترین فیلم یا بهترین کارگردانی را از این جشنواره دریافت کرده است. مهرجویی در طول این سال‌ها برنده جایزه ویژه هیئت داوران سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر برای «نارنجی پوش»، برندهٔ جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای «سنتوری»، برنده جایزه بهترین فیلم بیست و دومین جشنواره فیلم فجر برای «مهمان مامان»، نامزد جایزه بهترین فیلم‌ شانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای «درخت گلابی»، برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر برای «پری»، برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جشنواره فیلم فجر برای «سارا»، برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه جشنواره فیلم فجر برای «هامون» شده است.

1

بهرام بیضای- ناصر تقوایی

چند سالی است که دیگر نوشتن نام این دو کارگردان مطرح سینمای ایران پای ثابت بیشتر گزارش‌های سینمایی شده است. بهرام بیضایی و ناصر تقوایی از مطرح‌ترین کارگردان‌های بعد از انقلاب هستند که چند سالی است عطای کارگردانی فیلم را به لقایش بخشیدند و جای خالی شان در جشنواره فیلم فجر نیز به شدت احساس می‌شود، کارگردان‌هایی که حضورشان در هر دوره از جشنواره در سال‌های قبل رونق بخش آن دوره بوده است.


ابراهیم حاتمی‌کیا

سال گذشته ابراهیم حاتمی‌کیا با فیلم «بادیگارد» در جشنواره سی و چهارم حضور داشت، فیلمی که علیرغم تصور، انتظار خیلی‌ها را برآورده نکرد و چندان مورد توجه داوران نیز قرار نگرفت. این در حالی است که بیشتر فیلم‌های حاتمی کیا در دوره‌های گذشته جشنواره حداقل در دو رشته نامزد دریافت و حتی موفق به کسب تندیس می‌شدند. این کارگردان تا کنون دو بار برای فیلم‌های «آژانس شیشه‌ای» و «به رنگ ارغوان» موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شده است و سایر فیلم‌هایش نیز در بخش‌های مختلف مورد توجه داوران قرار گرفته‌اند. امسال خبرهایی مبنی بر ساخت فیلیم با موضوع اتفاقات سوریه به کارگردانی حاتمی‌کیا شنیده شد، ولی با تکذیب این خبر از سوی این کارگردان نام او نیز در لیست غایبان جشنواره فجر امسال قرار گرفت.

2

احمدرضا درویش
احمدرضا درویش با هفت سیمرغ بلورین سی و دومین جشنواره فیلم فجر را ترک کرد. داوران استقبال خوبی از «رستاخیز» به عمل آوردند، اما این شروع امیدوارکننده در جشنواره، در جریان اکران عمومی فیلم ادامه نیافت و مسئولان سازمان سینمایی در مقابل اعتراض‌ها کوتاه آمدند و به اکران «رستاخیز» بعد از یکی دو سئانس نمایش پایان بخشیدند تا به این ترتیب درویش تبدیل به یکی از کارگردانان معترض در این سال‌ها تبدیل شود. درویش بارها در مصاحبه‌هایی که در سال‌های اخیر انجام داده اعلام کرده تا روشن نشدن وضعیت «رستاخیز» که به موضوع قیام عاشورا می‌پردازد قصد ندارد فیلم دیگری بسازد. در نتیجه همین روند است که امسال هم درویش یکی از غایبان جشنواره فیلم فجر است.

3

کمال تبریزی

حضور فیلمسازان قدیمی‌تر سینما در جشنواره فیلم فجر سال گذشته پررنگ تر بود. کمال تبریزی هم جزو کارگردان‌هایی بود که سال گذشته با یک فیلم در جشنواره حضور داشت. « امکان مینا» آخرین اثر سینمایی تبریزی بود که در جشنواره فجر به نمایش درآمد و امسال نیز اکران عمومی شد. «امکان مینا» با اینکه در اکران عمومی آنچنان مورد اقبال قرار نگرفت اما در جشنواره فجر کاندید جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلمبرداری، بهترین فیلمنامه و بهترین موسیقی متن،بهترین تدوین، بهترین چهره‌پردازی و بهترین طراحی صحنه و لباس شد و در نهایت محمدرضا علیقلی برنده سیمرغ بلورین (به طور مشترک به همراه فیلم دختر) و سعید ملکان برنده سیمرغ بلورین (به طور مشترک به همراه فیلم ابد و یک روز) شدند. تبریزی از سال گذشته بیش از اینکه به فکر ساخت اثری سینمایی باشد تمرکزش را روی به سرانجام رساندن سریال «سرزمین کهن» گذاشته تا شاید بتواند آن را در سال ۹۶ مجددا به روی آنتن ببرد.

4
رخشان بنی‌اعتماد

رخشان بنی‌اعتماد پس از ساخت فیلم پر حاشیه «قصه‌ها» دیگر سراغ ساخت فیلمی جدید نرفته تا او نیز از غایبان دوره‌های اخیر جشنواره فجر و جشنواره سی و پنجم باشد. بیشتر فیلم‌های بنی‌اعتماد که در ادوار مختلف جشنواره فجر حاضر بودند مورد توجه قرار گرفتند و این کارگردان مطرح سینمای ایران تا به حال سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از دهمین جشنواره فیلم فجر برای «نرگس»، جایزه بهترین فیلم‌نامه از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر برای «روسری آبی»، جایزه ویژه هیئت داوران برای «بانوی اردیبهشت» و جایزه ویژه هیئت داوران برای اپیزود «ننه گیلانه» را دریافت کرده. دیگر فیلم‌های او نیز در جشنواره‌های مطرح جهانی بسیار مورد توجه قرار گرفتند که «قصه‌ها» یکی از آنهاست. این فیلم علیرغم مشکلاتی که برای اکران در ایران داشت در جشنواره‌های خارجی و بین المللی بسیار مورد توجه قرار گرفت و برنده جایزه ویژه هیئت داوران آسیا پاسفیک و همچنین برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه از هفتاد و یکمین دوره جشنواره فیلم ونیز شد.


5
کیومرث پوراحمد

کیومرث پوراحمد سال گذشته بعد از غیبتی نسبتا طولانی با فیلم «کفشهایم کو؟» در جشنواره فجر حضور پیدا کرد، گرچه این فیلم چندان مورد توجه داوران قرار نگرفت و در اکران عمومی نیز استقبال ویژه‌ای از آن نشد اما برخی از منتقدان «کفشهایم کو؟» را در زمره آثار خوب پوراحمد دانستند. این فیلم پوراحمد در جشنواره سال گذشته تنها برای جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد (رضا کیانیان) کاندید شد که در نهایت هم این جایزه به پرویز پرستویی برای فیلم «بادیگارد» رسید. فیلم «اتوبوس شب» کیومرث پوراحمد جزو آثار تحسین شده این کارگردان است و موفقیتی که او برای ساخت این فیلم به دست آورد را نتوانست در فیلم‌های دیگرش تکرار کند. گرچه پوراحمد پیش از «اتوبوس شب» در دوره‌های گذشته جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر برای فیلم «خواهران غریب» نیز شده بود.


6
رسول صدرعاملی

غیبت رسول صدرعاملی نه فقط به جشنواره سی و پنجم بلکه به چند سال قبل تر برمی‌گردد. آخرین حضور این کارگردان در جشنواره فیلم فجر مربوط به سال ۸۸ است که صدرعاملی با فیلم «زندگی با چشمان بسته» در جشنواره فجر حضور داشته. اوج درخشش صدرعاملی در جشنواره فیلم فجر مربوط به زمانی می‌شد که فیلم‌هایی با نگاه اجتماعی می‌ساخت. «من ترانه ۱۵ سال دارم» و «دختری با کفش‌های کتانی» از جمله آثار این کارگردان بودند که ردپای مسائل اجتماعی به وضوح در آن‌ها حس می‌شد و به همین دلیل هم مورد توجه قرار گرفتند. گرچه او در همان سالهای ابتدایی که به سمت کارگردانی آمده بود با فیلم «گلهای داوودی» در سومین دوره جشنواره فجر درخشید. جای خالی رسول صدرعاملی به عنوان یک فیلمساز اجتماعی بیش از اینکه در دوره‌های اخیر که فیلمی به کارگردانی او در جشنواره حضور نداشته حس شود، زمانی نمود پیدا کرد که کیفیت آثار اخیر او مثل «شب»، «هر شب تنهایی»، «زندگی با چشمان بسته» و … پایین آمد و دیگر نگاه اجتماعی که در ساخته‌های سابق او به وضوح دیده می‌شد در کارهای جدیدش وجود نداشت.

7
رضا میرکریمی

دست رضا میرکریمی در دوره‌هایی که در جشنواره فجر حضور داشته پر بوده و فیلم‌های او معمولا در دوره‌های مختلف مورد توجه قرار گرفتند. این کارگردان سال گذشته با فیلم «دختر» در جشنواره سی و چهارم حضور داشت، فیلمی که البته در مقایسه با آثار قبلی کارگردانش نتوانست نظر مثبت همه مخاطبان و منتقدان را جلب کند. میرکریمی امسال در حالی از غایبان جشنواره است که فیلم‌های «زیر نور ماه» ، «اینجا چراغی روشن است»، «خیلی دور، خیلی نزدیک»، «به همین سادگی»، «یه حبه قند» او مورد توجه داوران جشنواره فجر قرار گرفتند و علاوه بر دریافت سیمرغ از جشنواره فجر در چندین جشنواره بین‌المللی نیز درخشیدند.

8
مجید مجیدی

نه سال از غیبت مجید مجیدی در جشنواره فیلم فجر می‌گذرد و او امسال نیز در جشنواره فیلمی نخواهد داشت. مشغله مجیدی برای ساخت فیلم سینمایی «محمد رسوال الله (ص)» در این سال‌ها او را کارگردانی اثری دیگر دور ساخت تا او نیز یکی دیگر از غایبان جشنواره امسال به شمار آید. فیلم‌های مجیدی علاوه بر جشنواره‌های خارجی در داخل کشور نیز مورد توجه قرار گرفتند و او سال ۸۳ در جشنواره فجر برنده جایزه بهترین کارگردانی و همچنین جایزه تماشاگران جشنواره برای فیلم «بید مجنون» شد، مجیدی سال ۸۶ نیز برای فیلم «آواز گنجشک‌ها» تندیس بهترین کارگردانی را از هیئت داوران جشنواره دریافت کرد و از همان سال دیگر در جشنواره فجر حضور نداشت.

9
اصغر فرهادی

اصغر فرهادی از همان سال اول حضور در جشنواره فیلم فجر با فیلم «رقص در غبار» موفق شد جایزه ویژه هیئت داوران را کسب کند. او در دوره‌های بعدی جشنواره نیز چندین بار سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را برای فیلم‌های «چهارشنبه سوری»، «درباره الی»، «جدایی نادر از سیمین» دریافت کرد. نام فرهادی امسال در حالی در بین لیست غایبان جشنواره فیلم فجر قرار می‌گیرد که جدیدترین ساخته او «فروشنده» در میان نامزد‌های جایزه گلدن گلوب قرار گرفته و شانس زیادی برای کاندیدا شدن در اسکار هم دارد.

10

 منبع: خبرآنلاین

سکانسی از فیلم دیده بان

دیده بان اولین ساخته بلند سینمایی ابراهیم حاتمی کیا است. اثری که پس از گذشت سال ها همچنان سرزنده و با نشاط است. این سکانس فیلم را می توان از بهترین و سرزنده ترین نمونه های وصل دنیای خاکی و افلاکی قهرمان در سینمای ایران دانست.

فیلممویز در نظر دارد علاوه بر نقد و بررسی فیلم های سینمای ایران و جهان، به منظور سلیقه سازی برای مخاطبان ارجمند به معرفی و ارائه فیلم ها و انیمیشن های کوتاه شاخص بپردازد. ظهور تکنولوژی هایی چون تلفن همراه که منجر به سهولت تماشای فیلم در هر مکان شده است از سویی و علاقه بیننده به فشرده سازی مضمون با توجه به ماهیت شبکه های اجتماعی به عنوان مهمترین بستر انتقال اطلاعات از سوی دیگر لزوم توجه به مدیومی با عنوان فیلم کوتاه را دو چندان کرده است.

فیلم کوتاه به گروهی از فیلم‌ها و آثار هنری گفته می‌شود که نسبت فیلم بلند، هم‌زمان بسیار کمتری دارد و هم با بودجه بسیار پایین و تجهیزات کم ساخته می‌شود. در تعریف آکادمی علوم و هنرهای سینما آمده‌است که فیلم کوتاه باید حداکثر ۴۰ دقیقه یا کمتر، زمان داشته باشد. تیتراژ اول و آخر نیز جزو این زمان محسوب می‌شوند.

جشنواره‌های بزرگ دنیا نظیر، اسکار، کن، برلین و… در کنار نمایش فیلم‌های بلند، نمایش فیلم کوتاه دارند و این فیلم‌ها جوایز خاص خودشان را هم می‌گیرند. نخستین فیلم‌های تاریخ سینما فیلم‌های کوتاه بودند. سینمای کوتاه امروزه نیز در جهان وجود دارد و اندیشه‌ها و داستان‌ها را به صورت موجز بیان می‌کند. فیلمسازان بزرگی نظیرجوزپه تورناتوره پیر پائولو پازولینی، کن لوچ، آلن رنه و… سینما را با فیلم کوتاه شروع کردند. در ایران نیز بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، عباس کیارستمی و… سینما را با فیلم‌های کوتاه آغاز کردند. سینمای کوتاه جهان امروز به وسیله جشنواره‌های متعدد و شبکه‌های هنری تلویزیون‌ها به حیات خود ادامه می‌دهد.

ˈخروج کارگران از کارخانهˈ را می‌توان نخستین فیلم برادران لومیر به حساب آورد که نخستین فیلم کوتاه تاریخ سینما نیز محسوب می‌شود.

در ایران سینمای کوتاه در مهر ماه ۱۳۴۷ توسط بصیر نصیبی با نام سینمای آزاد ایران راه اندازی شد و به مرور شکل گرفت وی با تلاشهای بی‌وقفه خود توانست در سراسر ایران نمایندگی‌هایی را فعال کند هر چند تلویزیون آن دوران حمایت‌های مادی از سینمای آزاد کرد اما فیلمسازان آن کوشش کردند که مستقل بمانند. بسیاری از فیلمسازان پس از انقلاب از سینمای آزاد وارد سینمای حرفه‌ای شدند از جمله کیانوش عیاری، مهدی صباغزاده، داریوش ارجمند، فریدون جیرانی و… سینمای کوتاه در حال حاضر گرچه از سویی به وسیله انجمن سینمای جوانان ایران حمایت می‌شود که سازمانی دولتی است و فیلمسازانی نظیر: بهمن قبادی، تورج اصلانی، آرش رصافی، داریوش غریب زاده، امید وفایی، بهنام نجم الدین، امیرشهاب رضویان، ابوالفضل عطار، محمدرضا فرطوسی، شهرام مکری، امیرعلی اعلایی، ایرج سالاروند، وحید موسائیان، داریوش یاری، مسعود امینی تیرانی و… را پرورش داده‌است. جشنواره فیلم ۱۰۰ و جشنواره فیلم کوتاه تهران از همترین رویدادهای مربوط به فیلم کوتاه در کشور است.

تشکیل انجمن صنفی فیلم کوتاه ایران در خانه سینما در شهریور سال ۱۳۸۲ از نقاط عطف فعالیت‌های سینماگران فیلم کوتاه ایران است که توانستند به عنوان یک صنف مستقل مطرح شوند. برنامه‌ای به اسم ۸ میلیمتری در شبکه رادیو نمایش به فیلم کوتاه و سینمای مستند و تجربی اختصاص دارد. این برنامه به تهیه‌کنندگی و سردبیری قاسم اورنگی می‌باشد که خود مستندساز می‌باشد.

برای تماشای فیلم های کوتاه می توانید به منوی چندرسانه ای بروید و سپس با انتخاب گزینه ویدیو به تماشای فیلم و انیمیشن های کوتاه و تیزر فیلم های شاخص سینمای ایران و جهان بنشینید.

رو نمایی از نسخه راف کات انحصار ورثه

ابراهیم حاتمی کیا تماشای نسخه راف کات مستند سینمایی«انحصار ورثه» به کارگردانی و تهیه کنندگی محمد علی شعبانی نشست.

به گزارش فیلموویز به نقل از فرهنگ و هنر؛ ابراهیم حاتمی کیا حین بازدید از «انحصار ورثه»  نزد محمد علی شعبانی از اسرار بیست و سه ساله اش در خصوص شهید مرتضی آوینی پرده برداشت.

در این نشست که ٢ ساعت بطول انجامید ، حاتمی کیا ضمن گفتگو با محمدعلی شعبانی (تهیه کننده و کارگردان این مستند سینمایی ، سکوت ٢٣ ساله اش درباره ی شهید مرتضی آوینی را شکست.

محمد علی شعبانی که پنج سال مشغول پژوهش و تولید فیلم مستند سینمایی انحصار ورثه است  از حاتمی کیا دعوت کرد تا به تماشای نسخه راف کات فیلمش بنشیند.

برنده سیمرغ پژوهش جشنواره ٣٣ برای مستند « سمفونی استیضاح » در خصوص این دیدار بیان کرد : کسی از صحبت ها و اسرار مگویی که حاتمی کیا در این دیدار بیان کرده است خبر ندارد و ترجیح می دانم  از صحبت های ایشان در “انحصار ورثه” رونمایی نمایم تا برای اولین بار  در این مستند سینمایی روایت شود.

وی در پایان ضمن بیان اینکه این روزها در حال تدوین و انجام مراحل فنی پس از تولید «انحصار ورثه» است گفت : امیدوار است روزی برسد که بتوانیم ظرفیت ها و نقد پذیری مان را افزایش دهیم تا مستندی همانند «سمفونی استیضاح» که توانسته است در جشنواره ٣٣ فجر سیمرغ پژوهش را از آن خود کند به جای آنکه در کشوی میز بماند اکران گردد.

در خلاصه این مستند سینمایی آمده است:

آیا آوینی همراه نوشته‌های پیش از انقلابش دانشش را هم سوزاند؟

یافته‌ها و تجربیاتش را چطور؟

در این مستند ابراهیم حاتمی کیا ،کیومرث‌پور احمد، بهروز افخمی، مسعود فراستی، امید روحانی، مرتضی شعبانی و چهره‌هایی دیگر جلوی دوربین رفته‌اند.

عوامل تولید «انحصار ورثه» عبارتند از: تهیه‌کننده، کارگردان: محمدعلی شعبانی، فیلمبردار: میثم ریاحی و مهدی آزادی، صدا: مهدی سرمدی، مدیر تولید: مجید نیکیخت، محقق: محمدعلی شعبانی و شیما عالی، نور‌پرداز: سیدرضی حسینی، مشاور رسانه‌ای: وحید محمدحسینی

موسیقی فیلم از کرخه تا راین اثر مجید انتظامی

موسیقی متن فیلم از کرخه تا راینموسیقی فیلم از کرخه تا راین

اثر مجید انتظامی

کارگردان: ابراهیم حاتمی کیا

بازیگران: علی دهکردی، هما روستا

 

• دانلود با کیفیت ۱۲۸

download (2)

  • موسیقی فیلم یا موسیقی متن فیلم (به انگلیسی: Film Score) به موسیقی‌ای اطلاق می‌شود که منحصراً برای یک فیلم سینمایی یا مجموعه تلویزیونی نوشته شده و بخشی از ساندتِرَک یا مجموعه صداهای ضبط شده بر روی یک فیلم است. موسیقی فیلم یک گرایش مجزا در هنر موسیقی به‌شمار می‌آید و قدمت آن به مقطع پیدایش هنر سینما بازمی‌گردد. ماکس اشتاینر، اریک ولفگانگ کورنگلد و آلفرد نیومن از پیش‌گامان نگارش موسیقی برای فیلم بودند و بیش از دیگر آهنگسازان در قوام بخشیدن به آن نقش داشتند.
    موسیقی فیلم واصف موسیقایی از موقعیت و روند یک داستان است و نقش بسزایی در تکامل هیجانات و احساسات یک اثر نمایشی بازی می‌کند. ابزارآلات و سبک بکار رفته در موسیقی یک فیلم حیطه وسیعی را در بر گرفته و موسیقی کلاسیک، پاپ، جاز، موسیقی الکترونیک، موسیقی بومی و غیره به تناسب فیلمنامه و تصمیم آهنگساز هر کدام ممکن است نوع نگارش موسیقی یک فیلم باشند. غالباً آن دسته از آثاری که دارای بودجه کافی است توسط نوازندگان ارکستر سمفونیک (گاهی اوقات همراه با دسته کر) اجرا و ضبط می‌شود و اغلب بخش وسیعی از آن بی‌کلام است. موسیقی فیلم که کوششی بر هماهنگ‌سازی موسیقی با مفاهیم تصاویر متحرک است عمدتاً از طریق توسعه قواعد موسیقی کلاسیک سده نوزده و تلفیق آن با شیوه‌های مدرن نگارش موسیقی در سده بیستم انجام گرفته‌است. به عنوان مثال، «لایت‌موتیف» که ایده‌ای با قدمتی بیش از یکصد سال است، همچنان راهکاری برای بسیاری از آهنگسازان در موسیقی‌نویسی فیلم به‌شمار می‌آید. تا به امروز آثار شناخته شده‌ای در این زمینه بر جای مانده‌است و آهنگسازان بی‌شماری در این حوزه به شکل تخصصی آن به خلق اثر پرداختند.
    آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک در آمریکا هر ساله یک جایزه اسکار به بهترین موسیقی فیلم نوشته شده برای یک اثر سینمایی اهدا می‌کند. از دیگر جوایز معتبر سالانه این شاخه هنری می‌توان به جوایز بفتا، گلدن گلوب و گرمی، برای بهترین آهنگساز فیلم اشاره کرد. در میان آهنگسازان سینما ویرجیل تامسون برنده جایزه پولیتزر، و انیو موریکونه موفق به دریافت جایزه پولار نیز شده‌اند.
    موسیقی_فیلم های برگزیده سینمای ایران و جهان را از منوی چندرسانه ای و با انتخاب گزینه موسیقی فیلم بشنوید.

 

آنونس فیلم آژانس شیشه ای

آنونس فیلم آژانس شیشه ای
ساخته ابراهیم حاتمی کیا
محصول سال ۱۳۷۶
این فیلم که نوستالژی دوران دفاع مقدس محسوب می شود از نظر برخی منتقدین یکی از ده فیلم برتر تاریخ سینمای ایران است.

آنونس از اصطلاحات سینما و تاتر بوده و در اصل آنونس فیلم کوتاهی است که برای تبلیغ و معرفی یک فیلم ساخته می شود که صحنه هایی از فیلم را در برمی گیرد.

از نظر لغوی معنی آنونس : پیش پرده است. یعنی آن چیزی که قبل از نمایش روی پرده به نمایش در بیاید. معادل آنونس برای آگهی تبلیغاتی که ویژگی برنامه یا کالایی را به طور مختصر به نمایش می گذارد : تیزر یا تریلر است. به عنوان مثال زمانیکه بازی جدیدی به بازار می آید آمدن آن ابتدا با تریلر اعلام عمومی می شود و در جامعه از جمله : “تریلر … آمد” استفاده می شود. آنونس همان طور که از معنای واژه لاتین اش announce پیداست به معنای آگهی دادن و اعلان کردن و خبری را منتشر و آشکار ساختن است.

در گذشته پیش از نمایش عمومی یک فیلم سینمایی در سینما ها و حتی در میانه پخش آن، چندین فیلم دیگر طی آنونس های چند دقیقه ای نمایش داده می شد و جدا از اعلان مشخصات آن فیلم از قبیل نام کارگردان و بازیگران و…، زمان اکران فیلم نیز به آگاهی تماشاگران می رسید. این جریان در سال های پیش از انقلاب تداوم داشت و در دوران بعد از انقلاب نیز به رغم فراز و نشیب های موجود در سیاستگذاری های سینمایی و در دهه ۶۰ و اوائل دهه ۷۰ جایگاه خود را حفظ کرد. متن کلامی آنونس ها حتی در برخی از مجلات سینمایی درج می شد تا تماشاگران و مخاطبان نیز در جریان کم و کیف این بخش از جشنواره قرار گیرند. اما با آغاز دهه ۹۰ شمسی این سنت دچار خدشه شد و بیشتر از آن که در «پیش پرده ها» تبلیغ فیلم های دیگر روی پرده و برنامه های آینده سینماها ارائه شود، هجوم تبلیغ سرویس های خدماتی و یا کالا های خوراکی چشمان بیننده را می آزارد.

به نظر می رسد اعتبار آنونس فیلم های سینمایی در چند سال اخیر به کاهش پیدا کرده است و به نظر نمی رسد وجود مشکلاتی که بر سر راه اکران فیلم ها و زمان بندی نمایش شان و تعیین گروه های سینمایی شان وجود دارد، توجیه گر تام و تمام این افت اعتبار باشد.اما اکنون آن اهمیت سابق دیگر وجود ندارد و آنونس فیلم ها در هیاهوی سایر عناصر سینمایی یک فیلم گم می شوند. طبیعی است در چنین اوضاعی از تاثیر کارکرد آنونس فیلم نیز کاسته شود و سایر مواد تبلیغاتی نقش پررنگ تر نسبت به آن پیدا کنند.

تیزر (Teaser) چیست؟

تیزردر معنی لغوی یعنی اذیت‌کننده و  اصطلاحا به رفتاری گفته می‌شود که با کامل نشان ندادن چیزی یا کامل نگفتن حرفی، در فرد مقابل ایجاد حس کنجکاوی می‌کند.

تیزر‌ها باید از دو مرحله بیشتر باشند، چرا که اگر در همان ابتدا همه‌ چیز برای شما روشن شود، شما دیگر به دنبال کشف یا پیگیری نیستید و همه چیز همانجا تمام خواهد شد اما مرحله بعد Opening یا باز شدن آگهی است در این مرحله راز تیزر فاش می‌شود و شما با چرایی و پیام اصلی آگهی روبه‌رو می‌شوید.

برای تماشای فیلم های کوتاه می توانید به منوی چندرسانه ای بروید و سپس با انتخاب گزینه ویدیو به تماشای فیلم و انیمیشن های کوتاه و تیزر فیلم های شاخص سینمای ایران و جهان بنشینید.

برای تماشای فیلم های کوتاه می توانید به منوی چندرسانه ای بروید و سپس با انتخاب گزینه ویدیو به تماشای فیلم و انیمیشن های کوتاه و تیزر فیلم های شاخص سینمای ایران و جهان بنشینید.