دانکرک محبوب منتقدین

نخستین واکنش ها به فیلم جدید کریستوفر نولان:

هنوز زمان نقد رسمی و نمره دهی به فیلم نرسیده، دانکرک رسما از ۲۱ جولای اکران و نقد ها هم از ۱۹ جولای منتشر میشه. اما این باعث نمیشه روزنامه نگاران و منتقدانی که فیلم رو دیدن، تو توییتر نظرشون رو نگن! «دانکرک» جدیدترین فیلم کریستوفر نولان روز گذشته برای برخی از منتقدان به نمایش در آمد از واکنش های اولیه میشه متوجه شد با فیلمی کاملا هیجان انگیز، کم دیالوگ و با موسیقی متن زیبا طرف هستیم. اکثر منتقدان از جلوه های بصری فیلم و همینطور موسیقی متن هانس زیمر تعریف کرده اند. نکته ای که در اکثر توییت ها دیده میشه پیشنهاد دیدن فیلم در فرمت هفتاد میلی‌متری و پرده های عظیم سینما‌های IMAX است!

کریستوفر هوتون (ایندیپندنت)

من الان فیلم رو دیدم. یک نیروی خالص است! نولان در اوج این ژانر قرار گرفته است. این رو من دارم میگم کسی که از فیلم تلقین (Inception) بدش میاد !

استیون وینتراب (سردبیر کولیدر)

دانکرک شما را در لبه صندلی خود نگه می دارد (هیجان زده برای دیدن اتفاقات فیلم) و این در سینماهای آی‌مکس تحقق میابد. صادقانه می گویم هرگز چیزی شبیه آن را ندیدم. در سینمای‌های آی‌مکس ببینید!

دانکرک یک همکاری موفق دیگر از هانس زیمر و نولان است.طوری که او تیک و تاک عقربه های ساعت را با آهنگ ترکیب و موسیقی خلق میکند باعث میشود هنگام دیدن فیلم ناخن هایتان را بجوید.

آلیشیا ملون (ایندیپندنت)

دانکرک: قوی ! ۳ داستان متفاوت در ۳ قاب زمانی، تقریبا یک فیلم بدون دیالوگ،من عاشقش شدم. در فرمت هفتاد میلی متری ببینید.

آنا كلاسن (باستل)

دانکرک شگفت انگیز است. از ثانیه اول تا آخر هیجان‌انگیز و دلهره آور است. فیلم بر دیالوگ های کوتاه بنا شده است اما کاملا تاثیرگذار است.

الی پلامب (رادیو وان)

اگه سوالت بزرگتون اینه که آیا هری استایل خوب است یا نه باید بگم که بله / دانکرک را در بزرگ ترین سینما، با بلندترین صدا و آیمکسی‌ترین حالت ممکن ببینید!

آنا اسمیت ( اسکای،بی‌بی‌سی)

دانکرک را دیدم این فیلم یک پیروزی است: فیلمبرداری زیبا، خوش ساخت و عمیقا تکان دهنده ( و بله، شامل هری استایل هم می شود)

کوین مک کارتی

دانکرک هیجان انگیز است، زیباست و باید آن را در فرمت هفتاد میلی‌متری آیمکس دید. اما انکار این نکته سخت است که دانکرک فاقد شخصیت و کاراکترهای متمایز است. موسیقی هانس زیمر در این فیلم یک شخصیت اصلی است.

اریک دیویس (سردبیر فاندانگو)

چیزی که در مورد فیلم میتوان گفت اینه که به عمد از پرداخت به شخصیت ها دوری میکند . نوعی فیلمسازی در لحظه است. من خوشم اومد در این وضعیت، سربازان و نجات یافتگان همه یکسانند . هیچ کس واقعا کسی را نمی شناسد. همه چیز د­رباره بقا است. پس انتظار یک مونولوگ بیست دقیقه ای درباره داستان دختری یا یه یارویی که برمیگرده خونه نداشته باشید. برای این چیزا وقت نیست. همش در مورد برو! برو! برو! و فرار کن است !

به این مطلب امتیاز دهید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *